Zapalenie pęcherzyka żółciowego u dzieci: objawy i leczenie, dieta

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną ściany pęcherzyka żółciowego wywołaną przez bakterie, wirusy lub pasożyty. Choroba często występuje w dzieciństwie, ale z powodu skasowanego przebiegu zapalenie pęcherzyka żółciowego u dzieci nie zawsze jest diagnozowane.

Klasyfikacja

Choroba jest ostra lub przewlekła. Ostry proces występuje częściej w postaci nieżytowego zapalenia. W rzadkich przypadkach rozwija się ostre ropne zapalenie pęcherzyka żółciowego. U dzieci przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje częściej, które może być kamienne (z kamicą żółciową) lub kamienne (przy braku kamieni).

Przebieg przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego może być:

  • utajony (ukryty lub subkliniczny);
  • często nawracające (więcej niż 2 zaostrzenia lub drgawki rocznie);
  • rzadko nawracające (jedno zaostrzenie lub napad w ciągu roku lub krócej).

W zależności od nasilenia stanu zapalnego istnieją:

  • łatwy,
  • umiarkowany,
  • ciężki,
  • skomplikowane,
  • nieskomplikowane formy.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego prowadzi do zaburzeń czynności pęcherzyka żółciowego w postaci tych dyskinez:

  • hypomotor;
  • hipermotor;
  • niepełnosprawny pęcherzyk żółciowy (powikłanie zapalenia pęcherzyka żółciowego, w którym z powodu gromadzenia się kamieni lub blizn i zrostów pęcherzyk żółciowy przestaje funkcjonować, to znaczy gromadzić się, a następnie wydzielać żółć).

Pojedyncze uszkodzenie pęcherzyka żółciowego jest rzadkie. Najczęściej proces zapalny rozciąga się na drogi żółciowe (rozwija się zapalenie pęcherzyka żółciowego) lub przebiega z zaangażowaniem tkanki wątroby (traktowanej jako zapalenie wątroby i dróg żółciowych).

Przyczyny choroby

Często infekcja dostaje się do pęcherzyka żółciowego strumieniem krwi z odległych ognisk przewlekłej infekcji, w szczególności z zatok szczękowych z zapaleniem zatok.

U dzieci zapalenie pęcherzyka żółciowego jest często związane z istniejącymi ogniskami przewlekłego zakażenia w ciele:

Czynnikami wywołującymi zapalenie mogą być Escherichia coli, paciorkowce i gronkowce, Proteus i inna flora bakteryjna. Zakażenie pęcherzyka żółciowego może wejść bezpośrednio z jelita lub wejść z przepływem krwi lub limfy.

Czasami zapalenie pęcherzyka żółciowego poprzedza ostra infekcja:

Zapalenie pęcherzyka żółciowego może rozwinąć się na tle nieprawidłowości pęcherzyka żółciowego. Przyczyną choroby może być naruszenie koloidalnego składu żółci. Inwazje pasożytnicze (lamblioza) lub robakowe (glistnica, opisthorchiasis) lub proces zapalny w przewodzie pokarmowym (zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, choroba refluksowa, choroba Leśniowskiego-Crohna) mogą również stwarzać warunki do wystąpienia stanu zapalnego..

Czynnikami wywołującymi zapalenie pęcherzyka żółciowego są:

  • naruszenie diety (długie przerwy między posiłkami, prowadzące do stagnacji żółci);
  • złe odżywianie dziecka (duża ilość węglowodanów w diecie z brakiem warzyw, nadużywaniem tłustych potraw);
  • przejadanie się;
  • stagnacja żółci z powodu siedzącego trybu życia, anomalii dróg żółciowych lub pęcherzyka żółciowego, dyskinezy (upośledzony odpływ) dróg żółciowych;
  • patologia endokrynologiczna (w tym otyłość);
  • stresujące sytuacje;
  • alergia pokarmowa;
  • skutki toksycznych substancji z żywności;
  • zaburzenia autonomiczne układu nerwowego;
  • urazowe uszkodzenie pęcherzyka żółciowego;
  • obniżona odporność.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego może być (w 30% przypadków) wynikiem ostrego, niecałkowicie leczonego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Objawy

Manifestacje ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego i jego przewlekły przebieg są różne. U dzieci postać ostra występuje rzadko. Znacznie częściej zapalenie pęcherzyka żółciowego ma utajony przebieg, niepostrzeżenie rozwija się i postępuje już w postaci przewlekłej z zaostrzeniami i okresami wyobrażonego dobrego samopoczucia, czyli remisji.

Ukryta postać występuje w 15% przypadków. Jednocześnie dzieci skarżą się na częste bóle głowy, zmniejszają apetyt, zmęczenie, niespokojny sen. Skóra jest blada, cienie pod oczami. Długotrwała gorączka w zakresie 37,5 ° C bez bólu brzucha. Wszystkie te znaki są przejawami zatrucia..

Zaostrzenie przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego może wywołać:

  • błąd w żywieniu;
  • aktywność fizyczna (na przykład lekcja wychowania fizycznego dla ucznia);
  • stres (np. egzamin);
  • dowolna choroba (ARI lub zaostrzenie innego przewlekłego procesu).

Najbardziej charakterystyczne objawy zaostrzenia zapalenia pęcherzyka żółciowego:

  1. Ból w prawym podżebrzu, nasilający się podczas chodzenia lub biegania. Ból może być napadowy (trwający kilka minut lub godzin) lub ciągły, bolący. Ból może się nasilić po jedzeniu (szczególnie smażonym lub tłustym) po 1-2 godzinach, może promieniować na plecy, szyję lub prawe ramię. W niektórych przypadkach ból może być bardzo intensywny..
  2. Objawy dyspeptyczne:
  • odbijanie powietrzem;
  • gorycz w ustach;
  • nudności (czasami wymioty);
  • wzdęcia;
  • zaburzenia stolca (biegunka, zaparcia lub naprzemiennie).
  1. Drażliwość, słaby sen.
  2. Wzrost temperatury.
  3. Zmniejszenie masy ciała.
  4. Wzrost wielkości wątroby, w rzadkich przypadkach - żółtaczka.

Przewlekłe nieżytowe zapalenie pęcherzyka żółciowego może trwać latami. Zaostrzenia objawów przypominają ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje w postaci przewlekłej i ostrej. Chociaż rozmiar kamieni jest niewielki i znajdują się w jamie pęcherzyka żółciowego, objawy nie różnią się od przewlekłego kamiennego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Ale rozmiar kamieni rośnie, blokują światło dróg żółciowych i objawiają się ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego w postaci ataku kolki wątrobowej. Zakłócony odpływ żółci prowadzi do zmian funkcjonalnych w wątrobie i rozwoju żółtaczki.

Ostra postać zapalenia pęcherzyka żółciowego ma ostry początek, gdy silny ból pojawia się w hipochondrium po prawej stronie. Ból jest podawany pod prawym łopatką, w prawym ramieniu lub ramieniu. Temperatura gwałtownie wzrasta do 38 0 C i więcej.

W przypadku nudności mogą wystąpić wymioty żółci. Język jest suchy, z grubą białą lub szarawą powłoką, gorycz w ustach. Skóra jest blada. Często pojawiają się zawroty głowy, osłabienie.

Dziecko jest niespokojne i śpieszy się do łóżka, aby zmniejszyć ból. Podczas odczuwania brzucha obserwuje się wyraźną bolesność, może wystąpić wzdęcie, napięcie ściany brzucha.

Atak bólu może trwać do kilku dni. Zapalenie może rozprzestrzeniać się na sąsiednie narządy, najczęściej rozwija się zapalenie trzustki. Mogą tworzyć się zrosty pęcherzyka żółciowego z innymi narządami, co wydłuża przebieg choroby.

Wraz z rozwojem ostrego ropnego zapalenia pęcherzyka żółciowego wszystkie warstwy ściany pęcherza są zaangażowane w proces zapalny, występują ropnie (owrzodzenia) i owrzodzenie ściany. Proces ten może być skomplikowany przez tworzenie ropni podfrenicznych i pod wątrobowych. Wraz z perforacją ściany pęcherza pojawiają się przetoki, w wyniku których rozwija się zapalenie otrzewnej żółci (zapalenie otrzewnej), charakteryzujące się wyjątkowo ciężkim przebiegiem.

Diagnostyka

Lekarz dokonuje diagnozy klinicznej na podstawie badania dziecka i rodziców oraz badania pacjenta. Podczas rozmowy lekarz rozpoznaje dolegliwości ze szczegółowymi szczegółami i dynamiką choroby. Następnie badane jest dziecko, zaczynając od pomiaru temperatury, określania częstości akcji serca. Stan języka i skóry, brzucha sprawdzany jest metodą palpacyjną, słyszy się płuca i serce.

Aby potwierdzić diagnozę, lekarz określa rodzaj dodatkowych badań.

Diagnostyka laboratoryjna obejmuje:

  1. Kliniczne badanie krwi potwierdza stan zapalny w ciele podczas zaostrzenia: zwiększona liczba białych krwinek (neutrofili), przyspieszenie ESR. Podczas remisji wszystkie wskaźniki będą w normalnych granicach. Przy przedłużonym przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego liczba leukocytów może nawet spaść.
  2. Biochemiczne badanie krwi: zwiększona aktywność enzymów i zwiększona bilirubina wskazują na zapalenie dróg żółciowych, zaburzenia czynności wątroby i rozwój zapalenia wątroby.
  3. Analiza kału pomoże wykryć inwazję pasożytniczą.
  4. Badanie dwunastnicy: badanie kliniczne żółci ujawnia wzrost liczby białych krwinek, śluzu, kryształów cholesterolu. Obecność giardii lub opisthorchii (przywr kota) można zdiagnozować..
  • Ultradźwięki to główna metoda diagnozowania zapalenia pęcherzyka żółciowego u dzieci. Badanie pozwala określić zwiększony lub zmniejszony rozmiar i objętość pęcherzyka żółciowego, pogrubienie ścian o więcej niż 1 mm, wykrycie deformacji pęcherza, obecność kamieni, ocenę kurczliwości pęcherzyka żółciowego.
  • Cholecystografia (prześwietlenie za pomocą kontrastu) u dzieci jest stosowana w rzadkich przypadkach z powodu ekspozycji na promieniowanie. Metoda pozwala ocenić kształt i lokalizację pęcherzyka żółciowego, ruchliwość i funkcję ewakuacji (szybkość opróżniania pęcherza).

Leczenie

Wraz z rozwojem ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego rodzice muszą położyć dziecko do łóżka i wezwać karetkę pogotowia, przed którym zaleca się umieszczenie przeziębienia (podkładka grzewcza lub szmaty z kawałkami lodu) na prawym podżebrzu. W żadnym wypadku nie należy używać gorącej podkładki grzewczej ani innych procedur termicznych (spowoduje to zwiększenie stanu zapalnego przez przypływ krwi).

Nie możesz dać dziecku środków przeciwbólowych („rozmazują” obraz i utrudniają diagnozę). Nie należy karmić dziecka, wolno pić tylko ciepły kompot lub herbatę.

Dzieci z ostrym stadium choroby są hospitalizowane na oddziale chirurgicznym. Są przydzieleni do leżenia w łóżku. W zależności od nasilenia zapalenia pęcherzyka żółciowego lekarz może przepisać głód na 1-2 dni. W tym momencie niezbędne rozwiązania są podawane dożylnie.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego stosowane są metody chirurgiczne i zachowawcze. Interwencja chirurgiczna jest wykonywana z obliczeniowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, a także ze skomplikowanym przebiegiem.

Leczenie zachowawcze powinno być kompleksowe, obejmuje:

  • dieta;
  • farmakoterapia;
  • fizjoterapia;
  • leki ziołowe;
  • uzdatnianie wody mineralnej;
  • Leczenie uzdrowiskowe.

Składniki leczenia uzależnień to:

  1. Leki przeciwbakteryjne do zwalczania infekcji, drobnoustroje powodujące uszkodzenie pęcherzyka żółciowego (antybiotyki z grup półsyntetycznych penicylin, makrolidów, cefalosporyn).
  2. Leki przeciwpasożytnicze do wykrywania lambliozy lub robaczycy (Furazolidon, Aminoquinol, Vermox).
  3. Leki przeciwskurczowe w hipertonicznym pęcherzyku żółciowym w celu zmniejszenia bólu (No-shpa, Papaverin, Duspatalin od 12 lat);
  4. Cholagogue (choleretyka lub cholekinetyka, w zależności od rodzaju dyskinezy żółciowej). Dzieciom można przepisać Holosas, wywar z znamion kukurydzianych.
  5. Hepatoprotectors do normalizacji czynności wątroby (energia, Karsil, Heparsil, Essentiale forte itp.).
  6. Terapia witaminowa.
  7. Środki uspokajające na objawy neurotyczne, zaburzenia snu.

Wszystkie leki, ich dawkowanie i czas stosowania wybiera lekarz.

Kiedy zaostrzenie ustąpi, tububy lub ślepe sondowania mogą być przepisywane codziennie lub co drugi dzień, aby zapewnić odpływ żółci i zapobiec jej stagnacji.

Z procedur fizjoterapeutycznych w tym okresie można zastosować:

  • diatermia;
  • UHF;
  • induktotermia;
  • terapia błotna;
  • aplikacje z ozokerytem lub parafiną.

Po ustąpieniu ostrych stanów zapalnych można wykonać tlenoterapię, masaż i terapię ruchową..

Warunkiem leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego jest zdrowa dieta lub dieta. Przez pierwsze 2 dni z ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego dozwolone są tylko ciepłe napoje (słodka słabo parzona herbata, bulion z dzikiej róży, kompot). Pomogą pozbyć się zatrucia i przyczynią się do odpływu żółci..

Następnie dozwolone są zupy śluzowe (przygotowane nie na bulionie), tłuczone przed użyciem, płynne płatki zbożowe (kasza manna, płatki owsiane, ryż) w rozcieńczonym mleku bez dodatku oleju. Dozwolone są również przeciery warzywne, musy, galaretki (mleko lub owoce) oraz napoje owocowe. Ograniczona ilość soli.

Jedzenie należy podawać dziecku w małych porcjach 5-6 razy dziennie. Preferowane jest gotowanie na parze. Można również stosować gotowanie i duszenie. Pamiętaj, aby zapewnić wystarczające spożycie płynów.

Stopniowo dieta rozszerza się zgodnie z tabelą nr 5 (według Pevznera). Tabeli nr 5 można przypisać natychmiast z łagodnym zaostrzeniem przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Celem diety jest oszczędzanie substancji chemicznych, przyczyniając się do przywrócenia funkcji wątroby i pęcherzyka żółciowego, zapewniając odpływ żółci.

Wyłączenia z diety to:

  • smażone jedzenie;
  • tłuste jedzenie;
  • konserwowanie i pikle;
  • buliony;
  • wędliny;
  • przyprawy i sosy;
  • pieczenie masła;
  • napój gazowany;
  • lody i wszelkie zimne potrawy;
  • Cukiernia;
  • orzechy i grzyby.

W diecie powinny znajdować się takie pokarmy:

  • gotowane mięso (wołowina, królik, indyk, kurczak);
  • gotowane ryby odmian o niskiej zawartości tłuszczu;
  • twarożek;
  • warzywa (buraki, dynia, bakłażan, cukinia); rzodkiewki, szczypiorek, szpinak, czosnek są wykluczone;
  • jaja (tylko omlet białkowy);
  • owoce i suszone owoce (rodzynki, suszone morele, suszone śliwki, arbuzy, melony);
  • oleje roślinne.

Świeży chleb nie jest zalecany. Można go zastąpić suszonym chlebem pszennym lub krakersami pszennymi. Zupy warzywne są zalecane, a nie na bulionach.

Przydatny do beztłuszczowych produktów z kwasu mlekowego (acidophilus, kefir, jogurt). Stosowanie kwaśnej śmietany jest ograniczone (można je dodawać do potraw). Dozwolone jest stosowanie nie pikantnego niskotłuszczowego sera.

Dzieciom cierpiącym na słodycze dozwolone są marmolada, słodycze, pianki, słodycze karmelowe. Kawa i kakao są zabronione; herbata cytrynowa jest dozwolona.

Prognoza

Większość przypadków ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego z terminowym leczeniem kończy się powrotem do zdrowia u dzieci. Jednak po zaostrzeniu dyskinezy żółciowe mogą utrzymywać się przez długi czas. Dlatego należy dokładnie przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza dotyczących okresu rehabilitacji..

Konieczne jest zapewnienie dziecku prawidłowego regularnego żywienia oszczędzającego, codzienny pobyt w powietrzu. Po 3 miesiącach wskazane jest przeprowadzenie leczenia uzdrowiskowego w kurorcie uzdrowiskowym (Truskawiec, Morszyn, Essentuki, Żeleznowodsk).

Dzieci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego podlegają obserwacji u pediatry lub gastroenterologa.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi lub zaostrzeniu przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego, konieczne jest zapewnienie prawidłowej diety dziecka, zrównoważonej pod względem składników odżywczych i kalorii zgodnie z normami wieku, przestrzeganiem diety.

Równie ważne jest motywowanie dzieci do aktywnego stylu życia, regularnych ćwiczeń. Wszelkie choroby żołądkowo-jelitowe i wykryte helmintioza powinny być leczone szybko i prawidłowo..

Zgodnie z zaleceniami lekarza dotyczącymi przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego kursy profilaktyczne są przeprowadzane 2-3 razy w roku, aby zapobiec zaostrzeniu: procedury fizjoterapeutyczne (elektroforeza z kwasem nikotynowym, siarczan magnezu, zastosowania parafiny), leki żółciopędne (w zależności od rodzaju ruchliwości pęcherzyka żółciowego) i stosowanie wód mineralnych (Essentuki nr 17 i nr 4, Mirgorodskaya, Naftusya, Slavyanskaya itp.). Przyjmuje się je w postaci ciepła od 1/3 do 1 szklanki (dawka zależy od wieku dziecka) trzy razy dziennie.

Podsumowanie dla rodziców

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego u dziecka często występuje w postaci utajonej. Dlatego tylko uważne podejście rodziców do najmniejszych objawów złego zdrowia u dzieci może być powodem skontaktowania się z kliniką, późniejszej diagnozy i leczenia tej patologii.

Niewłaściwe odżywianie (nieprzestrzeganie przepisów, nadmierne karmienie, nadmiar węglowodanów i tłuszczów z brakiem warzyw) wpływa na wydzielanie żółci i stwarza warunki do zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest kłopotliwym i długotrwałym przedsięwzięciem. Samoleczenie jest niebezpieczne. Nieostrożność rodziców w tej materii może powodować tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym, co doprowadzi pacjenta do stołu operacyjnego. Terminowe i odpowiednie leczenie pomoże utrzymać dziecko w zdrowiu.

Pediatra E.O. Komarovsky mówi o chorobach pęcherzyka żółciowego:

Raport specjalisty na temat „Taktyki diagnostyczne i terapeutyczne u dzieci z przewlekłym obliczeniowym zapaleniem pęcherzyka żółciowego”:

Dlaczego u dziecka występuje nadmiar pęcherzyka żółciowego

Drodzy czytelnicy, podczas USG wątroby i pęcherzyka żółciowego u naszych dzieci często zdiagnozowano nadmiar pęcherzyka żółciowego. Co my, dorośli, robimy? Jak pomóc dziecku? Porozmawiamy o tym dzisiaj szczegółowo..

To naruszenie występuje bardzo często we wczesnym wieku szkolnym iw większości przypadków wymaga jedynie diety i regularnych konsultacji z gastroenterologiem. U wielu dzieci po okresie nastoletnim problem sam znika..

Średni wiek wykrycia przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka wynosi 6 lat, a po 12-15 latach ciało przyjmuje anatomicznie prawidłowy kształt. Ale nie dotyczy to wszystkich dzieci. Nie warto ignorować przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka, ale także uczynić z tego uniwersalny problem. Po prostu kontroluj stan dziecka i ucz dzieci zasad zdrowego odżywiania od dzieciństwa. Jest to przydatne nie tylko do gięcia woreczka żółciowego, ale także w przypadku braku tej anomalii..

Klasyfikacja załamań

Nadmiar pęcherzyka żółciowego może być wrodzony i nabyty. Jeśli naruszenie zostanie wykryte podczas pierwszego USG profilaktycznego, najprawdopodobniej dziecko urodziło się z tą funkcją. Dziecko ma wrodzony nadmiar pęcherzyka żółciowego, który nie jest uważany za chorobę, ale jest jedynie znakiem rozpoznawczym.

Ale pod wpływem niekorzystnych czynników przegięcie pęcherzyka żółciowego u dzieci może prowadzić do stagnacji żółci, tworzenia kamienia nazębnego i przewlekłych procesów zapalnych (zapalenie pęcherzyka żółciowego).

Zwykle żółć ma kształt gruszki. Zapewnia swobodny przepływ żółci do dwunastnicy i jego udział w procesie trawienia. U dziecka labilne zgięcie pęcherzyka żółciowego można wykryć, gdy narząd zmienia kształt w pozycji stojącej lub niezależnie od pozycji ciała. Na jednym ultradźwięku anomalia jest zauważalna, na drugim - nie jest wykrywana.

Częściej u dziecka występuje nadmiar szyi woreczka żółciowego, a ten typ jest najbardziej korzystny. Jeśli narząd jest zgięty w środku, nie można uniknąć naruszenia jego funkcjonalności i rozwoju powikłań. Specjaliści mogą również znaleźć u dziecka stałe przegięcie pęcherzyka żółciowego, które nie znika z czasem i utrzymuje się przez wiele lat..

Jeśli twoje dziecko znalazło podobną patologię, nie rozpaczaj i nie wymyślaj nieistniejących chorób. Obecność nadmiaru żółci u dziecka nie zawsze oznacza, że ​​w przyszłości wystąpią problemy z wydalaniem żółci i funkcjonowaniem przewodu pokarmowego. Ale należy przestrzegać diety. Obecność nadmiaru jest zawsze pierwszym dzwonkiem do tego, że zwiększa się ryzyko dyskinezy, zapalenia pęcherzyka żółciowego i choroby kamieni żółciowych.

Przyczyny nadmiaru żółci u dzieci

Niemożliwe jest ustalenie dokładnych przyczyn przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka. Lekarz może jedynie spekulować, analizując swoje wcześniejsze doświadczenia i dostępną wiedzę. U niemowląt choroba dróg żółciowych jest przyczyną okołoporodowego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, może wystąpić z powodu przewlekłej hipoksji i urazów porodowych.

Główne czynniki prowokujące:

  • patologie wewnątrzmaciczne i zmiany, które zakłócają rozwój pęcherzyka żółciowego, ostre infekcje przenoszone przez kobietę w czasie ciąży;
  • wzrost wielkości wątroby i innych narządów przewodu pokarmowego;
  • ciągłe przejadanie się, które prowadzi do naruszenia funkcji motorycznej pęcherzyka żółciowego i zmiany jego anatomicznie poprawnej pozycji;
  • wzrost wielkości wątroby i prawej nerki z powodu ostrych i przewlekłych infekcji i procesów zapalnych;
  • nietypowa pozawątrobowa lokalizacja pęcherzyka żółciowego;
  • intensywny sport i aktywność fizyczna nieodpowiednia do wieku dziecka;
  • nadużywanie szkodliwych pokarmów o dużej zawartości tłuszczów, prostych węglowodanów.

U dzieci przegięcie pęcherzyka żółciowego często występuje na tle dziedzicznej predyspozycji. Choroby żółci są często dziedziczone od bliskich krewnych. Jeśli rodzice mają jakiekolwiek nieprawidłowości w pracy lub strukturze pęcherzyka żółciowego, wątroby i przewodów, zaleca się zwrócić szczególną uwagę na stan zdrowia dziecka i, nawet bez skarg, ograniczyć potrawy tłuste, smażone i pikantne.

Możliwe skargi dzieci

Przy wrodzonym nadmiarze pęcherzyka żółciowego u dziecka objawy zwykle nie występują przez długi czas. Ale po odrzuceniu zasad zdrowej diety i stworzeniu warunków stagnacji żółci mogą pojawić się następujące dolegliwości:

  • ból w prawym podżebrzu;
  • ciężkość i nudności po jedzeniu;
  • dyskomfort w żołądku;
  • zwiększone tworzenie gazu;
  • żółty odcień skóry;
  • pojawienie się gorzkiego smaku w ustach;
  • rzadkie wymioty po przejadaniu się, spożywanie zbyt tłustych potraw;
  • zmniejszony apetyt.

Wyraźne objawy przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka są charakterystyczne dla nabytej anomalii. W takim przypadku dzieci często skarżą się na ból po prawej stronie brzucha, który może dać łopatkę, plecy i brzuch. Nasilenie ataku bólu następuje po fizycznym przeciążeniu, gdy dziecko gra w aktywne gry, dużo biegnie i skacze. Charakterystyczne oznaki załamania pęcherzyka żółciowego mogą pojawić się po silnym stresie, obfitej wakacyjnej kolacji.

Diagnostyka

Dokładna diagnoza przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka nie powoduje żadnych trudności. Główną metodą badania jest USG. Podczas badania ultrasonograficznego wątroby i pęcherzyka żółciowego lekarz stwierdza obecność nadmiaru, może natychmiast ocenić funkcjonowanie narządu (ultradźwięki z obciążeniem) i wykryć współistniejące choroby.

Gastroenterolog dziecięcy musi przepisać kompleksowe badanie laboratoryjne krwi, moczu i kału. W przypadku wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości leczenie rozpoczyna się natychmiast.

U dzieci z nadmiarem pęcherzyka żółciowego często wykrywane są zaburzenia czynności innych narządów przewodu pokarmowego, w tym wątroby. Niezwykle ważne jest przeprowadzenie dokładnego badania dziecka, aby nie przegapić współistniejących chorób. W przeciwnym razie czas zostanie stracony, a choroby te staną się przewlekłe, będą kłopotać się w przyszłości i powodować poważne komplikacje..

Leczenie

Leczenie przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka przeprowadza się, jeśli występuje ciągłe stagnacja żółci i zwiększone ryzyko tworzenia się kamieni. Jeśli anomalia jest wrodzona i nie przeszkadza, zaleca się przestrzeganie surowej diety, karmienie dzieci małymi porcjami, ale częściej, aby nie było stagnacji żółci. W przypadku dolegliwości związanych z bólem, nudnościami, wymiotami i innymi oznakami zgięcia dziecka żółciowego należy pokazać wykwalifikowanego specjalistę.

Z którym lekarzem się skontaktować

Jeśli masz tępy ból w prawym podżebrzu lub przypadkowo wykryjesz nadmiar pęcherzyka żółciowego u dziecka, powinieneś skonsultować się z gastroenterologiem dziecięcym lub pediatrą. Lekarz przeprowadzi badanie i przepisze kompleksowe badanie, które pomoże ustalić przyczyny skarg i zaleci odpowiednie leczenie.

Terapia lekowa

Leki na zginanie żółci u dzieci są przepisywane tylko przez lekarza. Rodzice nie powinni arbitralnie stosować żadnych leków, zwłaszcza żółciopędnych. Mogą być bardzo niebezpieczne i prowadzić do kolki i innych powikłań..

Leki są wybierane przez lekarza na podstawie skarg i wyników diagnostycznych. Można przypisać następujące grupy funduszy:

  • przeciwskurczowe;
  • środki przeciwbólowe;
  • hepatoprotektory;
  • środki enzymatyczne;
  • wzdęcia;
  • probiotyki, synbiotyki (ze stałym wzdęciami i dysbiozą);
  • leki żółciopędne, w tym w ramach prowadzenia rurki pod nadzorem specjalisty.

Jeśli podczas nadmiaru pęcherzyka żółciowego u osoby dorosłej wielu pozwala sobie na nieuprawnione podawanie leków, jest to niedopuszczalne dla dzieci. We wczesnym wieku trudno podejrzewać rozwój choroby. Tylko zapobiegawcze badania ultrasonograficzne pozwalają na szybkie wykrycie patologii pęcherzyka żółciowego i innych narządów przewodu pokarmowego. Nie odmawiaj regularnej diagnostyki.

Wielu rodziców zaczyna panikować i nie wie, co zrobić, jeśli dziecko ma nadmiar pęcherzyka żółciowego. Z jakiegoś powodu szukają odpowiedzi na swoje pytania na forach, chociaż można doskonale połączyć odbiór informacji w sieci i spotkanie z gastroenterologiem dziecięcym.

Nasza rada: przed pójściem do lekarza przejrzyj wszystkie informacje na ten temat, zapisz swoje pytania, które następnie omów z lekarzem. Zrób to, aby nie przegapić wszystkich subtelności. Zwykle w recepcji możemy się martwić, zapomnieć o tym, o co chcieliśmy zapytać lekarza.

Żywienie medyczne

Dieta terapeutyczna dla przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka jest koniecznie uwzględniona w kompleksowym leczeniu i zapobieganiu powikłaniom, w tym kamicy żółciowej. Eksperci zalecają przestrzeganie zasad zdrowej diety i diety nr 5. Sam nadmiar pęcherzyka żółciowego stwarza warunki do stagnacji żółci. Jeśli dziecko rzadko je, spożywa nadmiernie tłuste i smażone potrawy w dużych ilościach, jego zdrowie gwałtownie się pogorszy, a ryzyko rozwoju chorób towarzyszących wzrośnie.

Zasady żywienia w przegięciu pęcherzyka żółciowego u dziecka:

  • odrzucenie fast foodów, suchych szklanek, napojów gazowanych;
  • umiarkowane ograniczenie prostych węglowodanów (słodyczy);
  • utrzymywanie odstępów między posiłkami przez co najmniej 2-3 godziny;
  • oszczędzanie mechaniczne i chemiczne, gotowanie na parze, duszenie i gotowanie żywności;
  • odrzucenie wieprzowiny, tłuszczów gęsich, tłustego mięsa, cebuli, czosnku, sosów, marynat i ostrych środków, które silnie podrażniają błonę śluzową przewodu pokarmowego i mogą wywoływać procesy zapalne;
  • wystarczająca ilość płynu - co najmniej 1-1,5 litra (objętość zależy od wieku, poziomu aktywności, temperatury i wilgotności);
  • odrzucenie produktów powodujących wzdęcia (winogrona, kukurydza, groszek, świeże wypieki);
  • zapobieganie przejadaniu się, szczególnie w nocy;
  • zakaz postu, nawet krótki.

Jeśli dziecko się pogarsza i skarży się na tępy ból w prawym podżebrzu, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Zaostrzenia nie można próbować w domu. Żadna dieta nie pomoże, jeśli na tle nadmiaru żółci dziecko ma proces zapalny. W takim przypadku konieczne jest zastosowanie złożonych środków terapeutycznych, które obejmują przestrzeganie zaleceń dietetycznych, ale nie ograniczają się tylko do nich.

Mleko i produkty mleczne bez zbóż, owoce i jagody (z wyjątkiem kwaśnych), gotowane lub duszone mięso i ryby, kotlety gotowane na parze, duszone warzywa, twarożek i inne produkty wysokiej jakości, które nie podrażniają przewodu pokarmowego i nie powodują nieprawidłowego funkcjonowania układu żółciowego, są przydatne dla dzieci z nadmiarem żółci..

Fizjoterapia

Aby zapobiec stagnacji żółci u dzieci z nadmiarem pęcherzyka żółciowego, zaleca się utrzymanie aktywnego stylu życia. Ale jednocześnie obciążenia powinny być umiarkowane, bez gwałtownych ruchów. Pozytywny wpływ na funkcjonowanie dróg żółciowych pływanie, gimnastyka, taniec towarzyski. Za zgodą lekarza możesz zacząć ćwiczyć jogę dzieci. Ale przed zastosowaniem ćwiczeń fizjoterapeutycznych należy na pewno wiedzieć, czy dziecko ma chorobę kamieni żółciowych, która może być skomplikowana przez kolkę. Zestaw ćwiczeń terapeutycznych dla załamania pęcherzyka żółciowego u dziecka powinien wybrać lekarz.

Obejrzyj wideo, w którym dr Komarovsky mówi o przegięciu pęcherzyka żółciowego u dziecka i przyczynach deformacji.

Implikacje zdrowotne

U dzieci nadmiar pęcherzyka żółciowego jest często labilny, który mija z wiekiem. Konsekwencje takich deformacji są rzadkie. Ale ciągłe ekscesy mogą prowadzić do następujących komplikacji:

  • dyskinezy żółciowe;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego (kamienne, bez kamieni);
  • przewlekła stagnacja żółci;
  • tworzenie się osadu żółciowego, kamieni żółciowych.

Ważne jest, aby profesjonalnie ocenić sytuację kliniczną i przewidzieć, jak niebezpieczne może być nadmiar żółci dla dziecka. Wtedy możliwe będzie zapobieganie powikłaniom i utrzymanie funkcjonalności układu żółciowego. Ale zrobienie tego bez pomocy lekarza jest niemożliwe. Nie odmawiaj pomocy specjalisty, ponieważ choroby pęcherzyka żółciowego mogą być bardzo podstępne i niebezpieczne, szczególnie w dzieciństwie.

Nadmiar pęcherzyka żółciowego u dziecka - przyczyny, objawy, leczenie

Zmiany deformacyjne w układzie żółciowym we wczesnym wieku są diagnozowane u 8 na 100 młodych pacjentów. Jednym z nich jest przegięcie pęcherzyka żółciowego u dziecka. Najczęściej jest to konsekwencja nieprawidłowego rozwoju zarodka, a także zwiększonego obciążenia niedojrzałego narządu po urodzeniu. Diagnozuj chorobę za pomocą ultradźwięków, leczenie zależy od stopnia deformacji. Niewielkie zmiany nie powodują obaw lekarzy, wyrażone formy wymagają specyficznej terapii.

Co to jest

Zakrzywiony pęcherzyk żółciowy jest patologią. Zwykle jego kształt ma gładkie kontury. U niemowląt w wieku do 7 miesięcy przypomina wrzeciono, po 2 latach nabiera zwykłego gruszkowego zarysu. Pęcherzyk żółciowy jest akumulatorem żółci. U dzieci jego skład ma różnice. Zawiera dużo wody, mucyny, pigmentów, niskiego cholesterolu i kwasów żółciowych. Korzystną cechą żółci dziecka jest wysokie stężenie kwasu taurocholowego. Wzmacnia właściwości bakteriobójcze i stymuluje produkcję enzymów trzustkowych..

Pęcherzyk żółciowy jest podzielony na szyję, tułów i dno. Ostra zmiana kształtu może być zlokalizowana w dowolnej części narządu, ale niezależnie od lokalizacji prowadzi do zaburzeń czynnościowych:

  • pogorszenie odpływu żółci, co wywołuje stagnację żółci;
  • opóźniony rozkład tłuszczu;
  • zaburzenia trawienne;
  • spowolnienie procesów metabolicznych;
  • pojawienie się bólu.

W przypadku braku leczenia szlam żółciowy pojawia się w jamie ciała, a następnie tworzy się kamień (kamienie).

Rodzaje ekscesów

Pediatrzy klasyfikują chorobę według różnych kryteriów. Jeśli nadmiar żółci zostanie zdiagnozowany u noworodka, mówią o wrodzonym zgięciu. Jest to stałe (trwałe) naruszenie, które pozostaje do końca życia. Pod wpływem czynników prowokujących kształt bańki może ulec zmianie u zdrowego dziecka. Taki nadmiar nazywa się funkcjonalnym i nie dotyczy patologii w dzieciństwie.

Uzyskany zakręt jest nietrwały. Oznacza to, że przy zmianie pozycji ciała może zmieniać lokalizację wraz z ruchem do innej części narządu (szyi lub dołu). Przy ostrym ruchu może wystąpić skręt, ale u dzieci ten rodzaj jest rzadki.

W większości przypadków deformacji towarzyszy nadmiar przewodów żółciowych. Mają zakrzywiony kształt, co stanowi dodatkową przeszkodę w wyjściu żółci. Po zmianie deformacji bąbelek przyjmuje dziwne kontury:

  • W kształcie litery U - przypomina bumerang;
  • w formie „czapki frygijskiej”;
  • zakrzywiony, jak „bajgiel ogonowy”;
  • kształt klepsydry.

Takie konfiguracje występują z jednym zagięciem w szyi lub na dole. Odkształcenie może wpływać na dwa anatomiczne obszary pęcherzyka żółciowego, a następnie zakręt nazywa się podwójnym. Organ staje się jak litera „S” lub przypomina spiralę. Ponad 2 zakręty są bardzo rzadkie..

Powody rozwoju

Dokładne określenie czynnika etiologicznego jest ważne w celu przepisania właściwego leczenia. Przyczyny pojawienia się przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka są podzielone na 2 grupy:

  • czynniki, które wywołały stałą (wrodzoną) anomalię;
  • przyczyny nabytej patologii.

Wady rozwojowe obserwuje się w pierwszym trymestrze ciąży - po 5 tygodniach rozwoju zarodka. W tym znaczącym okresie dochodzi do tworzenia wątroby, przewodów i dwunastnicy. Bańka jest tworzona przez pasma komórek gruczołowych brzusznej części zarodka z uchyłka wspólnego z wątrobą. W tym momencie negatywne czynniki mogą wpływać na rozwój narządu, co prowadzi do jego nieprawidłowego wzrostu.

Przyczyny wrodzonego przegięcia mogą być:

  • niewydolność genetyczna;
  • choroby zakaźne, na które cierpi kobieta w ciąży;
  • przyjmowanie toksycznych narkotyków;
  • obecność złych nawyków (palenie, uzależnienie od napojów alkoholowych).

Deformacja może pojawić się w okresie szybkiego wzrostu, a następnie zgięcie pęcherzyka żółciowego u dziecka jest zaburzeniem funkcjonalnym. Jest to zjawisko przejściowe spowodowane przeciążeniem niedojrzałej wątroby. Często funkcjonalne przegięcie pęcherzyka żółciowego można zdiagnozować u niemowlęcia, począwszy od 4-5 miesięcy. W tym czasie wprowadza się pierwsze karmienie, adaptacji, której po karmieniu piersią towarzyszy zmiana kształtu narządu.

Nabyte typy deformacji zgiętych pojawiają się u starszych dzieci pod wpływem następujących przyczyn:

  • przedłużona bezczynność fizyczna;
  • patologiczne lub fizjologiczne powiększenie prawej nerki i wątroby;
  • niewłaściwe odżywianie powoduje otyłość, gdy narządy są przemieszczane i wywierają presję na żółć;
  • ciężki wysiłek fizyczny;
  • nieprawidłowa ruchliwość narządów.

Zgięcie pęcherzyka żółciowego może spowodować szybką utratę wagi, uszkodzenie zapalne układu wątrobowo-żółciowego.

Obraz kliniczny

Objawy deformacji pęcherzyka żółciowego u dziecka zależą od ciężkości deformacji i wieku dziecka. Niewielkie zmiany są bezobjawowe. U takich pacjentów choroba jest wykrywana przypadkowo podczas planowego badania ultrasonograficznego lub badania pod kątem innej patologii.

Ze znaczną zmianą kształtu pęcherzyka żółciowego dziecko jest często niegrzeczne, płacze podczas karmienia. Przez 2-3 lata pojawią się następujące objawy:

  • ból pod prawym żebrem;
  • nudności po jedzeniu;
  • swędząca skóra;
  • wymioty, luźne stolce.

Przy labilnym zgięciu pęcherzyka żółciowego u dziecka objawy niestrawności są odczuwalne po jedzeniu. Dzieci w wieku szkolnym, których ciało doświadcza dużych obciążeń w szkole, narzekają na ciężkość w prawej części brzucha, wzdęcia, nudności rano. Przy skręcaniu ból pojawia się w prawym podżebrzu. Silne wygięcie prowadzi do zablokowania przewodów i wystąpienia żółtaczki obturacyjnej, o czym świadczą pojawienie się następujących objawów:

  • zażółcenie skóry i twardówki;
  • lekkie, prawie białe odchody;
  • ciemny mocz.

Ten obraz kliniczny może być charakterystyczny dla różnych patologii układu żółciowego, dlatego tylko lekarz może rozpoznać zgięcie, nie polegaj na informacjach z podejrzanych stron, artykułów z komentarzami na forach.

Możliwe komplikacje

Konsekwencje nadmiaru pęcherzyka żółciowego u dziecka mogą pojawić się ze znacznym odkształceniem i brakiem wykwalifikowanej specjalistycznej pomocy:

  • powiększenie wątroby;
  • pojawienie się żółtaczki fizjologicznej;
  • dysfunkcja hepatocytów (komórek wątroby);
  • rozwój patologii żołądkowo-jelitowych.

Dzieci z zakrętem pęcherzyka żółciowego mogą pozostawać w tyle za rówieśnikami w rozwoju. Stagnacja w młodym wieku prowadzi do niepełnego rozpadu związków lipidowych i upośledzenia utleniania glukozy, co wywołuje rozwój poważnych konsekwencji:

  • cukrzyca;
  • znaczny wzrost masy ciała;
  • niedobór witamin;
  • zaburzenia widzenia;
  • zanik tkanki mięśniowej;
  • spadek elastyczności ściany naczyń.

Stopniowo rozpoczyna się tworzenie kamienia i rozwój choroby kamieni żółciowych u dzieci. Przelew żółci prowadzi do rozciągania i naruszania struktury ścian, co oznacza możliwość jej pęknięcia i rozwoju zapalenia otrzewnej.

Diagnostyka

Odchylenie pęcherzyka żółciowego określa się podczas planowanego badania ultrasonograficznego. U noworodka odbywa się to w wieku 1 miesiąca, dzieci w wieku 1 roku. Badanie dotyczy nie tylko wątroby i pęcherzyka żółciowego, ale także wszystkich narządów jamy brzusznej. Jest to konieczne, aby zróżnicować chorobę i wykluczyć inne patologie żołądkowo-jelitowe. Ultradźwięki pozwalają zdiagnozować, określić stopień deformacji i lokalizację zmian patologicznych.

Badanie ultrasonograficzne przeprowadza się etapami:

  1. Procedura jest zalecana na czczo. Dziecko jest badane po prawej stronie, po lewej, w pozycji leżącej na plecach. Jest to konieczne, aby zobaczyć zmianę struktury pod różnymi kątami, dynamizm ciała.
  2. Jeśli diagnoza „przegięcia pęcherzyka żółciowego” zostanie potwierdzona, dziecko otrzymuje żółciowe śniadanie. Dorośli otrzymują żółtko kurczaka, ale dzieci mają wysokie ryzyko reakcji alergicznej. Dlatego dziecko może jeść tłustą śmietanę.
  3. 15 minut po stymulacji wydzielania żółci pacjent ponownie przechodzi USG. Jeśli zgięcie pozostaje w tym samym miejscu, to zgięcie jest ustalone. Przy labilnej formie lokalizacja deformacji może się zmienić, a patologia funkcjonalna może zniknąć.

Obecność stagnacji wydzielania żółci można założyć dekodując biochemię krwi, poprzez zwiększoną wartość cholesterolu.

Leczenie

Lekko zgięty woreczek żółciowy nie powoduje zaburzeń czynnościowych układu żółciowego. Ten stan jest zrównany z manifestacją normy fizjologicznej i nie wymaga leczenia. Takie dzieci są stale monitorowane, aż „wyrosną” z problemu funkcjonalnego..

Wrodzonego załamania nie można wyleczyć. Dlatego terapia jest prowadzona w celu zwalczania stagnacji żółci, a także zapobiegania rozwojowi niebezpiecznych powikłań. Przy mocno zakrzywionym kształcie, podwójnym skręcie, jeśli nie można poprawić ogólnego stanu, stosuje się radykalne środki - usunięcie pęcherzyka żółciowego.

Jeśli zgięcie pęcherzyka żółciowego u dziecka powoduje nieprawidłowe działanie układu żółciowego, wybierz skuteczny schemat leczenia. W tym celu dziecko jest szczegółowo badane w celu wykrycia współistniejącej choroby. Często przegięcie pęcherzyka żółciowego łączy się z dyskinezą przewodów żółciowych. Oznacza to, że należy wyleczyć chorobę podstawową..

Terapia lekowa

Środki terapeutyczne z przepisywaniem leków mają na celu wyeliminowanie i zapobieganie zatrzymywaniu żółci w pęcherzu, zapewnienie jego terminowej ewakuacji, poprawę ogólnego samopoczucia, zwiększenie odporności.

Przy nadmiarze żółci dzieciom przepisuje się następujące leki:

Grupa farmakologicznaDziałanie na ciałoPrzygotowania
PrzeciwskurczoweŁagodzi skurcze, eliminuje ból. Są stosowane do ataku bólu z wyraźną wygiętą postacią woreczka żółciowego.Papaweryna, No-Shpa
CholeretycznyZwiększają odpływ żółci, poprawiają funkcjonowanie przewodu pokarmowego, przywracają prawidłowy kształt pęcherzyka żółciowego z zaburzeniami czynnościowymi.Dla dzieci poniżej 5 lat - Flamin, Holaflux, dla uczniów - Cholenzym, Odeston, Barberin, herbaty ziołowe
AntybiotykiStosowany w leczeniu zgięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka z infekcją żółci w celu wyeliminowania procesu zapalnego.Amoksycylina
Środki normalizujące mikroflorę jelitowąPrzypisany w połączeniu z antybiotykami w celu zapobiegania dysbiozie, a także w celu wyeliminowania biegunki, przywraca obronę immunologiczną organizmu.Acipol, Linex, Bifidumbacterin, Normobact
Środek uspokajającyW ciężkich przypadkach choroby zaczynają być stosowane środki łagodzące. W połączeniu ze środkami przeciwskurczowymi pomagają zmniejszyć nasilenie bólu przy podwójnym i innych formach zginania..Herbata ziołowa

Oprócz głównego leczenia pediatrzy zalecają podawanie dzieciom preparatów multiwitaminowych. Piersi do jednego roku - Multi-tabs baby w kroplach, można go pić i noworodki, od pierwszych dni życia. Po roku - Pikovit, Multi-Tabs Kid.

Dzieci powinny być leczone lekami tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, samoleczenie może znacznie pogorszyć sytuację i stanowić zagrożenie dla życia.

Fizjoterapia

Lekko zginając, skręcając pęcherzyk żółciowy, pediatra wybiera zestaw ćwiczeń. Lekkie ćwiczenia pomogą:

  • złagodzić napięcie mięśni;
  • poprawić funkcję skurczową pęcherza i dróg żółciowych;
  • poprawić jakość reakcji metabolicznych i trawienia.

Lekarz przepisuje częstotliwość i czas korzystania z kompleksu fizykoterapii, uczy rodziców prawidłowego wykonywania ruchów terapeutycznych. Aby poprawić odpływ żółci, wykonaj następujące ćwiczenia:

  1. Idź przez 2 minuty, unosząc wysoko kolana.
  2. W pozycji stojącej 4 minuty, aby obrócić ciało w różnych kierunkach, trzymając ręce na pasku.
  3. Bez zmiany pozycji początkowej wykonuj płytkie przysiady. Czas trwania - 1 minuta.
  4. Dziecku proponuje się położyć na plecach, wziąć oddech, powoli podnieść ręce do góry, podczas wydechu - niżej.

Małe dzieci wykonują ćwiczenia terapeutyczne pod nadzorem dorosłych. Jeśli wystąpią bóle, zawroty głowy, migotanie „much” przed oczami, przerwij ćwiczenie i poinformuj o tym lekarza.

Terapia dietetyczna

Przy nadmiarze pęcherzyka żółciowego u dziecka leczenie obejmuje korektę żywienia. Przestrzeganie diety odciąża układ żółciowy, poprawia trawienie i zapobiega niebezpiecznym konsekwencjom. Dieta opiera się na przestrzeganiu zasad i norm zdrowego żywienia:

  • ułamkowe przyjmowanie pokarmu - 6-7 razy dziennie co 2-3 godziny;
  • lekka kolacja 1,5 godziny przed snem;
  • zbilansowany dietetycznie, łatwo przyswajalny;
  • Przed podaniem jedzenie musi być rozgrzane do ciepłego stanu;
  • preferowane jest gotowanie na parze;
  • wykluczone są tłuste, pikantne, słone potrawy.

Pokarmy nie powinny powodować fermentacji ani ciężkości w żołądku. Dzieci karmione są dobrze ugotowanymi płatkami, chudym mięsem, rybami, zupami na bulionie warzywnym. Dieta obejmuje sfermentowane produkty mleczne, kompoty, galaretki, świeże warzywa i owoce. Pod surowym zakazem słodka woda gazowana, frytki, pikantne krakersy, babeczki, ciasta, fast foody.

Prognoza

Zapalenie pęcherzyka żółciowego u dziecka jest dobrze uleczalne. Pod warunkiem szybkiego rozpoczęcia leczenia i przestrzegania zaleceń lekarza, 80% pacjentów wraca do zdrowia. Lekkie formy funkcjonalne przechodzą w ciągu 3 miesięcy, w przypadku labilnej patologii dziecko będzie musiało być leczone przez co najmniej rok. W ciężkich anomaliach wykonywana jest operacja - cholecystektomia. W przyszłości, jeśli będziesz przestrzegać diety i właściwej organizacji pracy i odpoczynku, dzieci czują się dobrze.

Choroba kamieni żółciowych u dzieci

Choroba kamieni żółciowych u dzieci jest chorobą charakteryzującą się tworzeniem się kamieni w pęcherzyku żółciowym i przewodach żółciowych. Przejawia się w bólu brzucha i zaburzeniach dyspeptycznych związanych z zaburzeniami odżywiania, stresem i chorobami zapalnymi przewodu żołądkowo-jelitowego. Zdiagnozowane anamnestycznie i na podstawie objawów klinicznych, potwierdzone badaniem ultrasonograficznym. Prowadzona jest kompleksowa terapia, w tym metody niefarmakologiczne i leki, które normalizują tworzenie i wydzielanie żółci. W skrajnych przypadkach wykonuje się cholecystektomię laparoskopową..

Informacje ogólne

Choroba kamieni żółciowych u dzieci (kamica żółciowa) stanowi około 1% wszystkich patologii układu pokarmowego. Dziewczęta chorują około 2 razy częściej niż chłopcy, z wyjątkiem przypadków kamicy żółciowej u dzieci w wieku przedszkolnym, w tej grupie mężczyźni częściej chorują. W ostatnich latach zapadalność stale rośnie, podczas gdy przeciętny wiek pacjentów maleje, co jest związane z dużym znaczeniem tej patologii w pediatrii. Kolejnym pilnym problemem są trudności diagnostyczne. Rozpoznanie kamicy żółciowej na początkowym etapie jest trudne ze względu na całkowity brak objawów klinicznych, a późna diagnoza może prowadzić do operacji, co nieuchronnie ma negatywny wpływ na jakość przyszłego życia pacjentów.

Przyczyny

Choroba kamieni żółciowych u dzieci jest chorobą wieloczynnikową, która występuje, gdy łączy się wiele przyczyn i stanów. Co więcej, prawdziwe przyczyny przesłanek choroby nie są w pełni zrozumiałe. Odkryto odziedziczone mutacje niektórych genów determinujących metabolizm fosfolipidów. Tak więc czynnik dziedziczny odgrywa rolę w rozwoju kamicy żółciowej u dzieci, a mutacje częściej przenoszą się po stronie matki. Udowodniono prowokujący wpływ anomalii w miejscu woreczka żółciowego i przewodów żółciowych, w szczególności obecność nadmiarów i zwężeń w woreczku żółciowym. Chorobę można wywołać przedłużoną dysbiozą ze zmianą stolca, zaburzeniami odżywiania, nadwagą dziecka i brakiem aktywności fizycznej. Choroby zapalne układu żółciowego prowadzą również do rozwoju choroby kamieni żółciowych u dzieci.

Patogeneza

W patogenezie choroby kluczową rolę odgrywa zmiana składu żółci i dyskinez żółciowych. Zarówno to, jak i inny czynnik mogą być pierwszorzędne. Jeśli anomalia rozwoju układu żółciowego zostanie zdiagnozowana w okresie przedwczesnym, stagnacja żółci, aw rezultacie jej zagęszczenie z późniejszym tworzeniem się kamieni, jest pierwotne. Skład żółci zmienia się nie tylko pod wpływem jej opóźnienia w woreczku żółciowym, ale także w wyniku zmian zapalnych w sąsiednich narządach (wątroba, trzustka) w połączeniu z dysbiozą. Skutkiem tego drugiego jest niewystarczająca eliminacja cholesterolu z kałem, a zatem jego nadmierne wchłanianie i hipercholesterolemia. Jest to wzrost stężenia cholesterolu w żółci, który wywołuje kamicę żółciową.

W tym samym czasie w ścianach pęcherzyka żółciowego nieuchronnie pojawia się reakcja zapalna, której komórki po zniszczeniu prowadzą do wzrostu stężenia białka w żółci. Białko staje się zalążkiem kamieni żółciowych. Tak więc powstanie błędnego koła jest oczywiste, ponieważ zmieniający się skład żółci narusza kinetykę układu żółciowego, a początkowo diagnozowana dyskineza zawsze wpływa na koncentrację żółci, przyczyniając się do jej zagęszczania. Osobną rolę w patogenezie kamicy żółciowej u dzieci odgrywają stresy, a raczej osobiste cechy reakcji dziecka na stresujące sytuacje i ogólna sytuacja w rodzinie.

Klasyfikacja

Współczesna kwalifikacja patologii została zaproponowana w 2002 r. Przez Rosyjski Instytut Gastroenterologii i jest powszechna dla dzieci i dorosłych. Istnieje kilka etapów choroby.

I etap - inicjał (przed kamieniem).

Charakteryzuje się zmianą właściwości żółci i jej zagęszczaniem wraz z tworzeniem się tak zwanego osadu żółciowego. Szlam jest skrzepem żółci lub mikrolitów i poprzedza prawdziwą kamicę żółciową. Na początkowym etapie kamica żółciowa u dzieci nie objawia się klinicznie w żaden sposób.

Etap II - etap powstawania kamieni żółciowych.

Tworzone są pojedyncze lub wielokrotne rachunki o różnej lokalizacji. Kamienie znajdują się w pęcherzyku żółciowym, wspólnym przewodzie żółciowym lub w przewodach wątrobowych. Różnią się składem, który można określić za pomocą promieniowania rentgenowskiego, ultradźwięków lub inwazyjnych metod badawczych. Istnieją cholesterol, pigment (bilirubina) i mieszane kamienie. Drugi etap kamicy żółciowej u dzieci może nie objawiać się klinicznie (utajona postać) lub przebiegać z typowymi objawami.

Etap III - przewlekłe nawracające zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Na tym etapie występują wyraźne zmiany anatomiczne i fizjologiczne w układzie żółciowym, co prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego i częstego powstawania kamienia nazębnego. Skuteczność leczenia zachowawczego jest zmniejszona.

IV etap - etapy powikłań.

Choroba kamieni żółciowych u dzieci może być powikłana ostrym zapaleniem dróg żółciowych, zapaleniem trzustki i niedrożnością przewodu żółciowego kamiczkami. Powikłania zwykle wymagają natychmiastowej operacji.

Objawy u dzieci

Główne objawy kliniczne choroby to ból i zaburzenia dyspeptyczne. Charakterystyka bólu w kamicy żółciowej u dzieci może różnić się od bólu u osoby dorosłej. Zwykle ból jest zlokalizowany w prawym podżebrzu, ból może być skurczowy lub bolesny. Jednak dzieci często skarżą się na ból w pępku lub w okolicy nadbrzusza. Zespół bólowy jest wywoływany przez naruszenia diety (smażone i tłuste potrawy w diecie, brak błonnika, duże przerwy między posiłkami itp.), Czasami aktywność fizyczna i stres emocjonalny.

Choroba kamieni żółciowych u dzieci objawia się zaburzeniami dyspeptycznymi, takimi jak zgaga, odbijanie, gorycz w jamie ustnej, a także zaburzenia stolca (biegunka lub zaparcia) i wzdęcia. W niektórych przypadkach objawy wegetatywne łączą się w postaci zwiększonej potliwości i niepokoju. Choroba zawsze objawia się napadowo, o każdej porze dnia..

Diagnostyka

Choroba kamieni żółciowych u dzieci jest diagnozowana klinicznie. Podczas badania można wykryć tylko zespół bólowy, ale w czasie badania nie zawsze jest on obecny, dlatego staranne zbieranie wywiadu, w tym wywiadu rodzinnego, ma podstawowe znaczenie. Z reguły krewni mają również choroby przewodu żołądkowo-jelitowego. Rodzice lub dziecko muszą szczegółowo opisać pediatrze charakterystykę bólu brzucha: okoliczności poprzedzające jego wystąpienie, intensywność bólu, czas jego trwania itp. Powiązane zaburzenia dyspeptyczne są diagnozowane anamnestycznie.

Kamica żółciowa u dzieci jest potwierdzona przez diagnostykę ultrasonograficzną. Badanie ujawnia anomalie w rozwoju układu żółciowego i pogrubieniu ścian pęcherzyka żółciowego, co wskazuje na proces zapalny. Aby dokładniej określić rodzaj kamienia nazębnego, możesz użyć radiografii. Kamienie cholesterolu są więc ujemne promieniowaniem rentgenowskim, co oznacza, że ​​nie będą widoczne na zdjęciu. Biochemiczne badanie krwi wykrywa hipercholesterolemię i możliwa jest również zwiększona zawartość bilirubiny. W klinicznym badaniu krwi ujawniają się typowe objawy stanu zapalnego (leukocytoza, wzrost ESR itp.). Analiza kału (koprogram) pozwala dokładnie określić patologię wątroby i dróg żółciowych, trzustki i jelit.

Leczenie choroby kamieni żółciowych u dzieci

Wraz z rozwojem kamicy żółciowej u dzieci wymagana jest kompleksowa terapia. Metody nielekowe obejmują dietę z wyjątkiem tłustych i smażonych potraw. Dziecko musi spożywać wystarczającą ilość błonnika i przestrzegać schematu picia. Liczy się nie tylko jakość jedzenia, ale także liczba posiłków dziennie, powinno być ich co najmniej pięć. Ponieważ jednym z czynników przyczyniających się do rozwoju choroby jest brak aktywności fizycznej, pokazano spacery i aktywne gry na świeżym powietrzu. Wskazane jest unikanie długotrwałych stresujących sytuacji..

Farmakoterapia kamicy żółciowej u dzieci ma na celu normalizację składu żółci i ruchliwości pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, jest przepisywana tylko przez gastroenterologa. W tym celu stosuje się środki antycholestyczne, litolityczne i choleretyczne. Leczenie uzupełniają hepatoprotektory i przeciwutleniacze. Ważne jest wyeliminowanie hipercholesterolemii i ogólnie normalizacja spektrum lipidów we krwi, dlatego wskazane jest wyznaczenie statyn. Przeprowadzana jest korekcja biocenozy jelitowej, stosowane są metody fizjoterapii (elektroforeza magnezowa, terapia parafinowa itp.) W przypadku późnej diagnozy i obecności powikłań wskazana jest cholecystektomia laparoskopowa..

Prognoza i zapobieganie

Dzięki terminowej diagnozie i terapii rokowanie choroby jest korzystne. Jednak często choroba jest wykrywana już na etapie II-III, kiedy zwiększa się ryzyko rozwoju przewlekłego procesu zapalnego i występowania pilnych powikłań. Zapobieganie kamicy żółciowej u dzieci jest przeprowadzane u wszystkich zagrożonych pacjentów: z ustaloną diagnozą dyskinezy żółciowej, zapalenia pęcherzyka żółciowego i ogólnie patologii przewodu pokarmowego. Wysoki stopień ostrożności należy zachować w stosunku do dzieci żyjących w dysfunkcyjnym środowisku rodzinnym, a także jeśli dziecko ma nieprawidłowości w rozwoju układu żółciowego stwierdzone w pierwszym roku życia.

Wtórne zapobieganie kamicy żółciowej u dzieci ma na celu poprawę ruchliwości pęcherzyka żółciowego, poprawę właściwości reologicznych żółci i skorygowanie dysbiozy jelitowej. Dziecko jest obserwowane przez gastroenterologa, fizjoterapeutę, psychologa.