Leczenie żółtaczki w domu

Żółtaczka objawia się zażółceniem skóry, błon śluzowych i oczu z powodu zablokowania przewodów żółciowych z zaburzeniami czynności wątroby i pęcherzyka żółciowego. Żółtaczka występuje, gdy przepływ żółci do dwunastnicy jest opóźniony i wchodzi do krwioobiegu. Oprócz tradycyjnych metod leczenia można stosować środki ludowe.

Uzdrowiciel ludowy Valentin Kara przez całe życie podróżował po kraju i nauczył się wielu sposobów pomagania osobom cierpiącym na dolegliwości.

W przypadku choroby pęcherzyka żółciowego i wątroby, zapalenia dróg żółciowych, które mogą powodować żółtaczkę, zaleca się picie 3 razy dziennie (r / s), około 30-40 minut przed jedzeniem:

100 g napoju z soku ze świeżych owoców jarzębiny;

1 łyżeczka syropu z dzikiej róży;

Radzi też, aby warzyć młode pędy czarnej porzeczki i pić jak herbatę; weź kwiaty nieśmiertelnika w 0,5 h / l 3 razy dziennie przez 2 lub 3 tygodnie, jedz 1 arkusz Kalanchoe na godzinę przed posiłkiem 3 razy dziennie.

Podczas zaostrzenia konieczne jest ścisłe kontrolowanie odżywiania. W tym okresie konsumpcja gruboziarnistych produktów spożywczych, trudnych do rozbicia tłuszczów, warzyw - rzodkiewki, cebuli, czosnku, rzodkiewki, a także ostrych przypraw jest ograniczona. Musisz jeść proso, owies, kaszą gryczaną, twarożek, ryby o niskiej zawartości tłuszczu, jeść do 1,5 kg warzyw i owoców.

Domowe lekarstwo, stworzone zgodnie z przepisami kilku pokoleń uzdrowicieli, oferuje następujące przepisy na leczenie żółtaczki, chorób pęcherzyka żółciowego, a także wątroby:

Napar z serii trójstronnej. 4 łyżki są brane, wlewane z litrem przegotowanej wody, a następnie podawane przez całą noc. Po rozciągnięciu musisz wypić 100 ml 3 r / s.

Napar z glistnika dużego. Świeże lub suszone surowce (4 łyżki / l) wlewa się z litrem wrzącej wody, a następnie podaje się przez 40 minut, piecze. Wypij szklankę rano i wieczorem.

Napar z Hypericum perforatum. 15 g wylewa się z 250 ml przegotowanej wody i podaje w infuzji przez 25 minut, utwardza ​​się. Schemat przewiduje picie 3 lub 4 razy dziennie 1 łyżkę / l naparu.

Napar z piołunu. Roślinę (1 h / l) wlewa się 2 szklankami przegotowanej wody, zaparzoną przez 20 minut, ustawia. Dla smaku możesz dodać trochę miodu. Pij trzecią szklankę 3 razy dziennie przez pół godziny przed posiłkiem.

Odwar z nieśmiertelnego piasku. Trawę (4 st / l) wylewa się 600 ml wrzącej wody, stoi w ogniu przez 3–5 minut, a następnie jest podawana w infuzji przez pół godziny, jest wyciskana. Pij 3 razy dziennie przez 30 minut przed jedzeniem 100 ml.

Wyciąg ze znamienia kukurydzianego: pić 3 razy dziennie, 50 kropli przed posiłkiem. Napar: Surowce (15 g) wlewa się do szklanki świeżo przegotowanej wody, podaje się w infuzji przez 40 minut. Weź 1 st / l co 3 godziny w ciągu dnia.

Napar z liści brzozy i pąków. Kompozycję (10 g) wlewa się do szklanki przegotowanej wody, 25 minut jest naparzona, jest pieczona. Pij 3 razy dziennie po ćwierć filiżanki.

Odwar z sporyszu, rumianku, skrzypu, liścia borówki brusznicy - w równych częściach 50 g. Mieszaninę wlewa się 3 litrami przegotowanej wody, gotuje się przez 2-3 minuty i wyśrodkowuje. Pij 3 razy dziennie po 100 ml.

Napar z dużego babki lancetowatej. Trawę (1 łyżkę / l) wylewa się szklanką przegotowanej wody. Zawartość jest podawana przez 20 minut, a następnie jest pieczona, przez godzinę wszystko jest popijane małymi łykami (dzienna dawka).

Mumia. 200 mg przyjmuje się w ciągu miesiąca, rano i wieczorem, kurs powtarza się po dziesięciodniowej przerwie.

Aloes w wieku trzech lat - 380 g, miód pierwszego rzutu - 630 g, Cahors - 680 ml. Wszystko się miesza, nalega 15 dni. Napój powinien być zgodny ze schematem:

przed śniadaniem 1 h / l - 5 dni;

przed śniadaniem 1 st / l - 2 dni;

kolejne 1 łyżka / l do śniadania, aż lek się skończy.

Odwar z kopru (3 łyżki / l), glistnika (1 h / l). Zbiór wlewa się z litrem przegotowanej wody i gotuje na parze w łaźni wodnej przez 15 minut. Schładza się pod pokrywką, a następnie jest wyciskany i wykręcany. Musisz pić po jedzeniu po 40 minutach, 100 ml. Pij tylko 2 l.

W leczeniu żółtaczki za pomocą środków ludowych należy łączyć metody, oczyszczanie narządów wewnętrznych, stymulowanie ruchu żółci, wzmacnianie odporności.

Oczyszczanie ciała

Odwar z łopianu, szczawiu, rabarbaru, wodorostów, kory wiązu, ostropestu plamistego, koniczyny czerwonej. Wszystko składa się w równych częściach. Zbiór trzech łyżek wlewa się 500 ml wody, doprowadza się do wrzenia, ale nie gotuje się. Potem nalega na pół godziny. Miesiąc przyjmuje się w dawce 60 ml wywaru w 60 ml wody rano i wieczorem.

Napar ze skrzypu polnego. Trawę (3 łyżki / l) wylewa się 500 ml przegotowanej wody, przez pół godziny jest wlewana, ustawiona. Pij 2 razy dziennie (rano i wieczorem), 100 ml.

Cholagogue

Odwar z mniszka lekarskiego, buraka ćwikłowego, żółtego korzenia, szczawiu, jeżyny, etykiety, magnolii. Mieszanina składa się z równych części; 500 ml przegotowanej wody wlewa się na 3 łyżki stołowe kolekcji medycznej, a następnie „marnieje” na bardzo niskim ogniu przez 15 minut. Następnie podaje się go w termosie przez 1 godzinę i ustawia. Musisz pić 40 ml miesięcznie przez 20 minut przed jedzeniem.

Napar z hortensji. Roślinę (1 st / l) wylewa się przegotowaną wodą, przez 40 minut podaje się w infuzji i utwardza. Konieczne jest leczenie przez cały miesiąc, biorąc 2 łyżki stołowe / l regularnie rano i wieczorem.

Pij sok z aloesu przez 20 dni przy 1 łyżeczce, najlepiej przed posiłkami.

Przeciwutleniacze

Mieszanka soków: marchewka - 210 ml, seler - 150 ml, natka pietruszki - 60 ml. Pij 3 razy dziennie przez 20 minut przed posiłkiem 1 st / l.

Wytnij otwór w 2-3 kg dyni i wlej do niego pół litra alkoholu, zamknij otwór wyciętą częścią. Przechowuje się 30 dni, wstrząsając codziennie 3 razy. Następnie przechodzi przez maszynę do mięsa, wyciska i leczy. Pij 3 razy dziennie 30 minut przed posiłkiem 1 st / l.

Napar rdestowca, znamiona kukurydzy, strąki fasoli, przepuklina, uszy niedźwiedzia. 15 g równych części wlewa się do szklanki przegotowanej wody. Jest podawany przez godzinę, jest ustawiony. Napar jest pijany dziennie.

Napar ze skrzypu, pokrzywy, herbaty nerkowej, rdestu. Tak, pierwszy składnik przyjmuje się w 15 g, drugi w 25 g. Kompozycję (2 łyżki / l) napełnia się 600 ml przegotowanej wody, a następnie podaje w infuzji przez 6 godzin. Po rozciągnięciu piją 3 razy dziennie w pół szklanki przed jedzeniem. Leczenie powinno trwać 21 dni.

Pewnie! Używając domowych środków do leczenia żółtaczki, należy szukać pomocy w tradycyjnej medycynie i być monitorowanym przez lekarza.

Edukacja: Dyplom ze specjalności „Medycyna” i „Terapia” uzyskano na Uniwersytecie N. I. Pirogowa (2005 i 2006). Dalsze szkolenie na Wydziale Medycyny Ziołowej na Uniwersytecie Przyjaźni Narodów w Moskwie (2008).

Żółtaczka

Przegląd

Żółtaczka jest objawem charakteryzującym się żółtym zabarwieniem białek skóry i oczu..

Żółtaczka rozwija się w wyniku gromadzenia się we krwi i tkankach substancji zwanej bilirubiną.

Oznaki żółtaczki

Najczęstsze objawy żółtaczki:

  • zażółcenie skóry, oczu i błon śluzowych nosa i ust;
  • blady stolec (w tym białe odchody);
  • ciemny mocz (kolor piwa lub herbaty).

Klasyfikacja żółtaczki

Zgodnie z mechanizmem rozwoju opóźnienia bilirubiny w ciele wyróżnia się trzy rodzaje żółtaczki:

  • Żółtaczka nadwątrobowa (hemolityczna) - występuje w wyniku zwiększonego gromadzenia bilirubiny we krwi, która nie ma czasu na przetwarzanie wątroby. Dzieje się tak z nadmiernym rozpadem czerwonych krwinek - hemolizą, na przykład z anemią sierpowatą (wrodzoną chorobą, gdy czerwone krwinki mają nieregularny kształt i szybko się zapadają) lub gdy różne trucizny dostają się do krwioobiegu, powodując zniszczenie czerwonych krwinek.
  • Żółtaczka wątrobowa (miąższowa) to naruszenie przepuszczalności lub zniszczenie komórek wątroby, w wyniku czego nadmiar bilirubiny dostaje się do krwioobiegu. Dzieje się tak z zapaleniem wątroby, zespołem Gilberta, marskością wątroby itp..
  • Żółtaczka pod wątrobowa (mechaniczna) - występuje, gdy dochodzi do naruszenia przepływu bilirubiny z wątroby do jelita wraz z żółcią. Zdarza się to z kamieniami w pęcherzyku żółciowym lub guzami.

Kogo to dotyczy

Żółtaczka wątrobowa i pod wątrobowa występuje częściej u osób starszych i w średnim wieku niż u młodzieży. Żółtaczka nad wątrobowa może wystąpić u osób w każdym wieku, w tym u dzieci.

Możesz uniknąć pojawienia się żółtaczki, prowadząc zdrowy tryb życia. Na przykład możesz utrzymać prawidłową masę ciała, nie nadużywać alkoholu i zminimalizować ryzyko zapalenia wątroby.

Leczenie żółtaczki

Leczenie żółtaczki u dorosłych i starszych dzieci będzie zależeć od tego, co ją spowodowało.

Aby ustalić przyczynę żółtaczki, konieczne jest przeprowadzenie niektórych testów i badań. Przeczytaj więcej o diagnozie żółtaczki.

Żółtaczka noworodka

Niemowlęta często rodzą się z objawami żółtaczki. W bardzo młodym wieku dziecko nie opracowało jeszcze w pełni mechanizmów usuwania bilirubiny.

Z reguły żółtaczka noworodków nie stanowi powodu do niepokoju. Zwykle ustępuje bez leczenia w ciągu dwóch tygodni..

Jeśli żółte zabarwienie skóry trwa dłużej u dziecka i towarzyszą mu inne niepokojące objawy, skonsultuj się z neonatologiem (w tym możesz zadzwonić do szpitala, w którym dziecko się urodziło) lub pediatrą. Dzięki naszej usłudze szybko znajdziesz neonatologa lub pediatrę w swoim mieście.

Przyczyny żółtaczki

Przyczyną żółtaczki jest zwiększona zawartość bilirubiny we krwi, która przenika do tkanek miękkich, nadając im charakterystyczny żółty kolor.

Każda choroba, która zakłóca przepływ bilirubiny z krwi do wątroby i jej wydalanie z organizmu, może powodować żółtaczkę.

Co to jest bilirubina??

Bilirubina jest produktem niszczenia czerwonych krwinek (czerwonych krwinek). Jest dostarczany z krwią do wątroby, skąd jako część żółci bilirubina wchodzi do pęcherzyka żółciowego, a następnie do jelit.

W układzie pokarmowym bakterie przekształcają bilirubinę w urobilinę i sterkobilinę, które są wydalane z moczem i kałem. To bilirubina zabarwia mocz na żółto, a kał na ciemnobrązowo.

Klasyfikacja żółtaczki

Zgodnie z mechanizmem rozwoju opóźnienia bilirubiny w ciele wyróżnia się trzy rodzaje żółtaczki:

  • Żółtaczka nadwątrobowa (hemolityczna) - występuje przy nadmiernym rozpadzie czerwonych krwinek - hemolizie, co prowadzi do gromadzenia się bilirubiny we krwi, która nie ma czasu na przetwarzanie wątroby. Dzieje się tak na przykład przy niedokrwistości sierpowatej lub spożyciu różnych trucizn do krwi, powodując zniszczenie czerwonych krwinek.
  • Żółtaczka wątrobowa (miąższowa) to naruszenie przepuszczalności lub zniszczenie komórek wątroby, w wyniku czego nadmiar bilirubiny dostaje się do krwioobiegu. Dzieje się tak z zapaleniem wątroby, zespołem Gilberta, marskością wątroby.
  • Żółtaczka pod wątrobowa (mechaniczna) - występuje, gdy coś blokuje normalny przepływ bilirubiny z wątroby do jelita wraz z żółcią. Dzieje się tak z kamieniami żółciowymi lub guzami..

Przyczyny każdego rodzaju żółtaczki opisano poniżej..

Żółtaczka hemolityczna (nad wątrobowa)

Przyczyny żółtaczki pozawątrobowej są zwykle związane z nadmiernym zniszczeniem czerwonych krwinek, czerwonych krwinek, co nazywa się hemolizą. Następujące choroby mogą prowadzić do hemolizy, na przykład:

  • malaria - choroba zakaźna przenoszona przez krew i przenoszona przez komary malarii, często występuje w regionach tropikalnych;
  • niedokrwistość sierpowatokrwinkowa jest wrodzoną zmianą kształtu czerwonych krwinek, w wyniku czego stają się one kruche; w Rosji - jest bardzo rzadki, bardziej powszechny u Czarnych;
  • talasemia jest chorobą genetyczną podobną do anemii sierpowatej, która również przyspiesza niszczenie czerwonych krwinek;
  • wrodzona niehemolityczna żółtaczka - rzadka choroba genetyczna, w której nie ma enzymów niezbędnych do przeniesienia bilirubiny z krwi do wątroby;
  • dziedziczna sferocytoza - rzadka choroba genetyczna, która skraca cykl życia czerwonych krwinek.

Żółtaczka miąższowa (wątrobowa)

Przyczyny żółtaczki wątroby są zwykle związane z uszkodzeniem hepatocytów - komórek wątroby:

  • wirusowe zapalenie wątroby - zapalenie wątroby typu A, B i C;
  • alkoholowa choroba wątroby - gdy wątroba jest uszkodzona w wyniku nadużywania alkoholu;
  • zażywanie narkotyków i skutki uboczne narkotyków - stosowanie ekstazy i przedawkowanie paracetamolu;
  • leptospiroza jest infekcją bakteryjną, która atakuje nerki, wątrobę i układ nerwowy; dana osoba częściej zaraża się poprzez kontakt z wodą skażoną chorymi zwierzętami przez produkty zwierzęce lub podczas uboju zwierząt;
  • mononukleoza jest infekcją wirusową wywołaną przez wirusa Epsteina-Barra; objawia się gorączką, bólem gardła, powiększoną wątrobą i śledzioną, przenoszoną między ludźmi przez unoszące się w powietrzu kropelki, przez ślinę i krew;
  • pierwotna marskość żółciowa - rzadka choroba autoimmunologiczna wątroby, która z czasem prowadzi do rozwoju niewydolności wątroby;
  • Zespół Gilberta - powszechna wrodzona choroba, w której nadmiar bilirubiny gromadzi się we krwi; wynika to z braku enzymu, którego wątroba potrzebuje do pełnego bilirubiny z kwasem glukuronowym i usunięcia z organizmu;
  • rak wątroby jest rzadkim i zwykle nieuleczalnym rodzajem raka, który rozwija się w wątrobie;
  • narażenie na substancje szkodliwe dla wątroby, na przykład fenol (stosowany w produkcji tworzyw sztucznych) lub czterochlorek węgla (dawniej powszechnie stosowany w produkcji lodówek, ale obecnie jego stosowanie jest ściśle kontrolowane).
  • autoimmunologiczne zapalenie wątroby jest rzadką chorobą, w której układ odpornościowy zaczyna niszczyć komórki wątroby;
  • pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych - rzadka choroba autoimmunologiczna wątroby, której towarzyszy uszkodzenie dróg żółciowych;
  • Zespół Dubina-Johnsona jest rzadką chorobą genetyczną, w której wątroba nie usuwa bilirubiny z organizmu, co prowadzi do jej kumulacji.

Żółtaczka mechaniczna (wątrobowa)

Przyczyny żółtaczki pod wątrobowej są związane z naruszeniem odpływu żółci:

  • kamienie żółciowe blokujące przewód żółciowy;
  • różne rodzaje nowotworów (trzustka, pęcherzyk żółciowy, przewody żółciowe), które ściskają przewody żółciowe;
  • ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki - zapalenie trzustki, które prowadzi do jej obrzęku i ucisku przewodu żółciowego.

Diagnoza żółtaczki

Do diagnozy żółtaczki stosuje się różne testy laboratoryjne i badania instrumentalne w celu ustalenia przyczyn i ciężkości stanu.

Historia medyczna i badanie

Rozpoznanie żółtaczki rozpoczyna się od ogólnego badania i zebrania skarg. Lekarz zapyta cię, jak zaczęła się choroba. Mogą zostać zadane następujące pytania:

  • jeśli przed żółtaczką występowały objawy grypopodobne (oznacza to zapalenie wątroby);
  • Czy odczuwasz inne objawy, takie jak ból brzucha, swędzenie skóry lub utrata masy ciała?
  • Czy byłeś ostatnio w kraju, w którym często występują takie choroby jak malaria lub zapalenie wątroby typu A?
  • Czy zauważyłeś odbarwienie moczu i kału?
  • Czy od dawna nadużywasz alkoholu?
  • czy bierzesz narkotyki (lub przyjmowałeś w przeszłości);
  • czy możesz być narażony na działanie szkodliwych substancji w pracy.

Lekarz sprawdzi twoje nogi, aby zobaczyć, czy występuje obrzęk (obrzęk nóg, kostek i stóp jest możliwym objawem marskości, a także dotyka żołądka (zauważalne powiększenie wątroby jest możliwym objawem zapalenia wątroby).

Odcień skóry może pomóc w zdiagnozowaniu rodzaju żółtaczki. Jeśli skóra i błony śluzowe mają odcień cytryny - jest to prawdopodobnie znak żółtaczki hemolitycznej. W przypadku żółtaczki miąższowej kolor skóry staje się jasnożółty, żółto-szafranowy. Z żółtaczką obturacyjną - zielonkawą.

Analiza moczu

Z różnymi rodzajami żółtaczki stężenie substancji takich jak urobilin (urochrom) i zmiany bilirubiny w analizie moczu.

W przypadku żółtaczki hemolitycznej urobilina zwykle podnosi się w moczu, a bilirubiny nie ma.

W przypadku żółtaczki miąższowej zwiększa się zarówno stężenie bilirubiny, jak i urobiliny.

W przypadku żółtaczki obturacyjnej urobilina będzie nieobecna w moczu, a stężenie bilirubiny gwałtownie wzrośnie.

Biochemiczne badanie krwi i testy wątroby

Biochemiczne badanie krwi jest pobierane z pustej żyły żołądka. Za jego pomocą można pośrednio ocenić funkcję narządów wewnętrznych: wątroby, nerek, trzustki, pęcherzyka żółciowego i serca. Kiedy występuje żółtaczka, biochemiczne badanie krwi musi koniecznie obejmować testy wątroby - testy do diagnozowania chorób takich jak zapalenie wątroby, marskość wątroby, alkoholowa choroba wątroby.

Kiedy wątroba jest uszkodzona, wydziela pewne enzymy do krwi. Jednocześnie poziom białek, które normalnie wytwarza wątroba.

Mierząc poziomy tych enzymów i białek, możesz uzyskać dość dokładne wyobrażenie o tym, jak dobrze działa wątroba..

Możesz również sprawdzić krew pod kątem markerów zapalenia wątroby i innych chorób zakaźnych..

Badania instrumentalne

Aby zidentyfikować przyczynę żółtaczki, zaleca się różne badania instrumentalne w celu wizualizacji narządów wewnętrznych i sprawdzenia obecności patologii w wątrobie lub przewodach żółciowych.

Należą do nich:

  • ultradźwięki (ultradźwięki) - użycie fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości tworzy obraz narządów wewnętrznych;
  • tomografia komputerowa (CT) - wykonuje się serię zdjęć rentgenowskich, które są zbierane przez komputer w szczegółowy trójwymiarowy obraz narządu;
  • obrazowanie rezonansem magnetycznym (MRI) - za pomocą silnych pól magnetycznych i fal radiowych tworzony jest szczegółowy obraz wewnętrznej struktury badanej części ciała;
  • wsteczna cholangiopancreatografia (RCHP) - badanie drożności przewodów żółciowych za pomocą endoskopu (małego elastycznego aparatu światłowodowego), który przepuszcza się przez usta, przełyk, żołądek i jelita do otworu przewodu żółciowego i wstrzykuje pigmentem kontrastowym do promieniowania rentgenowskiego, a następnie wykonuje się serię zdjęć rentgenowskich.

Biopsja wątroby

Jeśli podejrzewa się marskość wątroby lub raka, można zalecić biopsję wątroby..

Podczas zabiegu w znieczuleniu miejscowym do jamy brzusznej wprowadza się cienką igłę w celu pobrania próbki komórek wątroby do badania pod mikroskopem..

Leczenie żółtaczki

Wybór leczenia żółtaczki będzie zależał od przyczyny, która ją spowodowała..

Żółtaczka hemolityczna (nad wątrobowa)

Celem leczenia żółtaczki hemolitycznej jest zatrzymanie hemolizy - rozpadu czerwonych krwinek, co zwiększa poziom bilirubiny we krwi.

W przypadku choroby zakaźnej, na przykład malarii, zwykle zaleca się stosowanie określonych leków przeciwinfekcyjnych. W przypadku genetycznych chorób krwi, takich jak anemia sierpowata lub talasemia, transfuzja krwi lub składników krwi może być konieczna w celu zastąpienia czerwonych krwinek..

Zespół Gilberta z reguły nie wymaga leczenia, ponieważ żółtaczka spowodowana przez niego nie jest niebezpieczna i nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia.

Żółtaczka miąższowa (wątrobowa)

W przypadku żółtaczki miąższowej uszkodzenie wątroby jest trudne do naprawienia, ale z czasem może samoistnie dojść do siebie. Dlatego leczenie ma zapobiec dalszemu uszkodzeniu wątroby.

Jeśli jest to spowodowane chorobą zakaźną, taką jak wirusowe zapalenie wątroby lub mononukleoza, dalszemu uszkodzeniu można zapobiec za pomocą leków przeciwwirusowych..

Jeśli szkoda została spowodowana narażeniem na szkodliwe substancje, takie jak alkohol lub chemikalia, zaleca się unikanie kontaktu z tymi substancjami w przyszłości..

W ciężkich chorobach wątroby jedną z możliwych opcji leczenia jest przeszczep wątroby. Jednak bardzo niewielu jest odpowiednimi kandydatami do przeszczepu, a liczba narządów dawców jest ograniczona..

Żółtaczka mechaniczna (wątrobowa)

W większości przypadków żółtaczka obturacyjna jest leczona chirurgicznie.

Podczas operacji może być konieczne usunięcie następujących narządów:

  • pęcherzyk żółciowy;
  • wykres przewodów żółciowych;
  • części trzustki.

Zapobieganie żółtaczce

Istnieje tak wiele możliwych przyczyn żółtaczki, że nie da się ich wszystkich uniknąć, jednak można podjąć pewne kroki w celu zminimalizowania ryzyka choroby.

Alkohol

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania żółtaczce jest całkowite porzucenie alkoholu, zwłaszcza jeśli nadużywasz alkoholu od wielu lat..

Jeśli nie możesz całkowicie zrezygnować z alkoholu, przeczytaj więcej na temat dopuszczalnych dawek alkoholu, które może przyjąć osoba dorosła.

Jeśli masz trudności z umiarkowanym piciem, skonsultuj się z lekarzem. Istnieją usługi wsparcia i specjalne leki, które mogą pomóc Ci zmniejszyć spożycie alkoholu..

Zapobieganie zakaźnemu zapaleniu wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby typu A rozprzestrzenia się głównie drogą kałowo-ustną: przez brudne ręce, zabawki i źle przetworzoną żywność. Częściej ta choroba dotyka dzieci. Najlepszym sposobem zapobiegania tego typu zapaleniu wątroby jest przestrzeganie zasad higieny osobistej: mycie rąk mydłem po przejściu do toalety, przed jedzeniem i przygotowywaniem posiłków. Istnieje szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A..

Wirusowe zapalenie wątroby typu B i wirusowe zapalenie wątroby typu C przenoszone są przez krew, nasienie i inne płyny ustrojowe. Najczęstszą drogą zakażenia jest dożylne zażywanie narkotyków i seks bez zabezpieczenia..

Istnieje ryzyko zarażenia wirusem zapalenia wątroby podczas zabiegów inwazyjnych: przekłuwania, tatuowania, manicure i pedicure, zabiegów dentystycznych i innych zabiegów medycznych. Unikając, w miarę możliwości, powyższych czynników, można zminimalizować ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B. Możesz zostać zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B..

Kontrola masy ciała

Otyłość w ciele wpływa również na stan wątroby. Nadmiar tłuszczu w organizmie prowadzi do rozwoju bezalkoholowego zwyrodnienia tłuszczowego wątroby, co ostatecznie może prowadzić do marskości wątroby. Dlatego osiągnięcie i utrzymanie zdrowej masy ciała jest skutecznym środkiem zapobiegania żółtaczce.

Ponadto dieta bogata w tłuszcze może prowadzić do wzrostu poziomu cholesterolu we krwi, a tym samym do ryzyka powstania kamieni żółciowych.

Najskuteczniejszym sposobem na odchudzanie jest co najmniej 150 minut (dwie i pół godziny) ćwiczeń aerobowych o średniej intensywności na tydzień. Może to być jazda na rowerze lub szybki marsz.

Konieczne jest również zmniejszenie porcji jedzenia i stosowanie wyłącznie przekąsek zdrowych. Zwykle zaleca się stopniową utratę masy ciała o około 0,5 kg na tydzień..

Przeczytaj więcej o tym, jak schudnąć..

Z którym lekarzem powinienem się skontaktować z żółtaczką?

Jeśli wystąpią powyższe objawy żółtaczki, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. Są to ważne sygnały ostrzegawcze, które wskazują, że normalne funkcjonowanie organizmu zostało zaburzone. Lekarz pierwszego kontaktu jest zwykle zaangażowany w początkową diagnozę żółtaczki, ponieważ objaw ten może być konsekwencją chorób różnych układów i narządów. Korzystając z usługi NaPravka, możesz szybko znaleźć terapeutę, lekarza rodzinnego lub pediatrę - dla dziecka. Po wyjaśnieniu przyczyn żółtaczki może być konieczne skonsultowanie się z węższymi specjalistami:

  • specjalista chorób zakaźnych - jeśli żółtaczka jest spowodowana infekcją, na przykład wirusowym zapaleniem wątroby;
  • gastroenterolog - jeśli przyczyną są choroby trawienne, na przykład marskość wątroby;
  • chirurg jamy brzusznej - jeśli konieczna jest operacja, na przykład przy kamicy żółciowej;
  • onkolog - jeśli podejrzewa się guz.

Możesz być także zainteresowany czytaniem

Lokalizacja i tłumaczenie przygotowane przez Napopravku.ru. NHS Choices dostarczył oryginalną treść za darmo. Jest dostępny na stronie www.nhs.uk. NHS Choices nie sprawdził ani nie ponosi odpowiedzialności za lokalizację lub tłumaczenie oryginalnej treści

Informacja o prawach autorskich: „Oryginalna treść Departamentu Zdrowia © 2020”

Wszystkie materiały na stronie zostały sprawdzone przez lekarzy. Jednak nawet najbardziej niezawodny artykuł nie pozwala uwzględnić wszystkich cech choroby u konkretnej osoby. Dlatego informacje zamieszczone na naszej stronie internetowej nie mogą zastąpić wizyty u lekarza, a jedynie je uzupełniają. Artykuły mają wyłącznie charakter informacyjny i mają charakter doradczy..

Żółtaczka jest leczona czy nie

Żółtaczka jest objawową chorobą, która występuje z powodu gromadzenia się bilirubiny w organizmie, powodując zażółcenie skóry, twardówki oczu i błony śluzowej. Rozkładające się czerwone krwinki w śledzionie uwalniają tę substancję, która odkłada się w ciele w przypadku nieprawidłowego funkcjonowania wątroby i dróg żółciowych. Żółty pigment może dostać się do wątroby, nerek i krwi.

Wiele osób uważa, że ​​jeśli ból pojawia się w hipochondrium, skóra i białka oczu żółkną, to są to wyraźne objawy zapalenia wątroby. Nie zawsze tak jest.

Do leczenia i czyszczenia WĄTROBY z powodzeniem korzystają nasi czytelnicy

Metoda Eleny Malysheva

. Po dokładnym przestudiowaniu tej metody postanowiliśmy zwrócić na to uwagę.

Przyczyny zespołu żółtaczkowego są znacznie większe, więc leczenie żółtaczki całkowicie zależy od rodzaju i stopnia jej rozwoju.

Jest to dość powszechny objaw, który towarzyszy prawie wszystkim patologiom żółciowo-wątrobowym..

Formy żółtaczki dzielą się na trzy główne typy:

Parenchymal Mechaniczny Hemolityczny.

Bardzo ważne jest prawidłowe zdiagnozowanie i zidentyfikowanie przyczyny. Tylko wtedy możesz zdecydować o przebiegu leczenia.

Po zewnętrznym badaniu lekarz przepisuje testy i określa pierwotną przyczynę choroby. Pacjent podaje krew, mocz, kał. Dodatkowe badanie ultrasonograficzne jest zalecane w celu określenia stanu wątroby, śledziony i dróg żółciowych.

Jeśli istnieje podejrzenie żółtaczki miąższowej, wykonuje się laparoskopię wątroby. Ciężkie przypadki diagnozuje się za pomocą celiografii i splenoportografii. Lekarz może przepisać inne rodzaje badań, które należy wykonać. Odzyskiwanie i zapobieganie powikłaniom zależy od dokładności diagnozy..

Leczenie żółtaczki miąższu

Jest to tak zwana „prawdziwa żółtaczka”, która występuje, gdy narząd jest uszkadzany przez wirusowe zapalenie wątroby w różnych postaciach, ostre ropne zakażenie lub ciężkie zatrucie.

Bilirubina zabarwia skórę, podniebienie, błony śluzowe i białka oka. Chorobie towarzyszy obalenie, bielenie kału, ciemne zabarwienie moczu..

Jeśli pacjent ma toksyczne uszkodzenie wątroby, potrzebuje natychmiastowej pomocy. Pacjenci z zapaleniem wątroby powinni pozbyć się toksyn wytwarzanych przez wątrobę i przywrócić jej normalne funkcjonowanie.

Zasadniczo dzięki tej formie funkcja wątroby jest w pełni przywrócona. Ale leczą takich pacjentów (z wirusową etiologią objawu) w zamkniętych przestrzeniach, ponieważ mogą łatwo zainfekować innych.

Leczenie żółtaczki odbywa się za pomocą takich metod:

leczenie etiotropowe. Przeprowadzane, gdy znana jest przyczyna choroby. W szczególności, w przypadku żółtaczki spowodowanej wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C, leczenie przeciwwirusowe przeprowadza się za pomocą rybawiryny, interferonu, sofosbuwiru; spowodowane przez raka - za pomocą chemioterapii i operacji; z alkoholem lub zespołem toksycznej etiologii - eliminacja wpływu czynnika ujemnego; odpowiednia dieta oszczędzająca. Pacjent powinien spożywać wystarczającą ilość białka, żelaza i witaminy B. Tabela powinna zawierać produkty takie jak mięso, ryby, płatki zbożowe, jajka, suszone owoce, chleb. Zieloni, kapusta, maliny i drożdże pomogą wypełnić niedobór kwasu foliowego. Konieczne jest ograniczenie smażenia, wędzenia i pikantności. Jedzenie powinno być ułamkowe i częste, co najmniej 5 razy dziennie; przyjmowanie preparatów enzymatycznych: Creon, Festal, Pancreatin; swędzenie skóry jest usuwane przez fenobarbital i ryfampicynę, biorąc pod uwagę jej działanie uspokajające i toksyczne. Skuteczne leki to także cholesterol i cholestyramina; terapia mająca na celu przywrócenie i wzmocnienie procesów metabolicznych wątroby odbywa się za pomocą hepatoprotektorów. W tym celu przepisuje się Karsil, Essentiale Forte, Sirepar, Tykveol, Heptral, Gepabene, Ursosan i inne; z żółtaczką związaną z niedrożnością mechaniczną i w celu zmniejszenia bólu w zespole o innej etiologii zaleca się stosowanie leków przeciwskurczowych: Papaweryna, No-shpu, Dibazol; cholestaza spowodowana żółtaczką jest leczona Galstenoy, Ursofalk, Hepofalk.

Jak leczyć żółtaczkę, od dawna wiadomo. To nie jest nowa choroba, a dziadkowie byli leczeni na nią samodzielnie za pomocą ziół i naparów. Pomagają uciec od tej dolegliwości:

Kora wierzby. Do leczenia 2 łyżek. Kora jest gotowana w litrze wody. Powstały bulion pozostawia się i wypija pół szklanki na odbiór; nieśmiertelnik. Suche kwiatostany są parzone i pijane zamiast herbaty (2 łyżki. Na litr wody). Kwiaty są również gotowane, aż połowa bulionu odparuje. Resztę zabiera jedna łyżka stołowa. dwa razy dziennie; korzeń selera. 40 g przelewa się wrzącą wodą (1 l) i pozostawia na 12 godzin. Napar pije się dwa razy dziennie na jedną łyżkę stołową. Nierozcieńczony sok z selera jest również bardzo pomocny w leczeniu żółtaczki..

Dodatkowe metody medyczne:

fototerapia (leczenie światłem) jest najpopularniejszą i najczęściej stosowaną metodą. Promieniowanie ultrafioletowe niszczy żółty pigment, a pacjent powoli wraca do zdrowia; klasyczna terapia lekowa - zakraplacze, zastrzyki z lekami, które oczyszczają krew; interwencja chirurgiczna - stosuje się, gdy choroba jest w zaawansowanym stanie i ze znacznym pogorszeniem funkcjonowania wątroby i dróg żółciowych.

plazmafereza (oczyszczanie krwi) - przeprowadzana w placówce medycznej przez doświadczonych specjalistów. Pobierana jest część osocza z przefiltrowanej krwi. Niezbędne elementy są ponownie wprowadzane do organizmu wraz z solą fizjologiczną.

Plusy: zwiększa odporność, obniża poziom cholesterolu, rozcieńcza krew, stabilizuje ciśnienie krwi, przywraca metabolizm, usuwa trucizny.
Minusy: zamazane oczy, zawroty głowy, niskie ciśnienie krwi;

Ważny! Przebieg leczenia określa lekarz. Samoleczenie jest obarczone poważnymi komplikacjami..

Leczenie innych rodzajów żółtaczki

Żółtaczka obturacyjna jest spowodowana nienormalnym odpływem żółci, który występuje z wielu powodów. Należą do nich patologie rozwojowe, kamica żółciowa, zapalenie, procesy pasożytnicze, a także nowotwory przewodu żółciowego, śledziony, trzustki i wątroby.

Wielu naszych czytelników aktywnie stosuje powszechnie znaną metodologię opartą na naturalnych składnikach odkrytych przez Elenę Malysheva do leczenia i oczyszczania wątroby. Radzimy zapoznać się z.

Choroba charakteryzuje się kolką wątrobową, uporczywym zamorskim, odbarwionym kałem, ciemnym moczem, żółtymi błonami śluzowymi i skórą. Długotrwała żółtaczka może powodować śpiączkę wątrobową i krwawienie.

Ta forma wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ zagraża życiu i szybko się rozwija. Złożone objawy występują w gorączce, zażółceniu błony śluzowej i skóry, bólu brzucha, przebarwieniach kału. Osoby z żółtaczką obturacyjną należą do grupy pacjentów z ostrymi chorobami chirurgicznymi.

W ciągu pierwszych 10 dni po wystąpieniu choroby konieczne jest wyeliminowanie dolegliwości, w przeciwnym razie możliwy jest rozwój niewydolności wątroby i zapalenie dróg żółciowych. Stosuje się tutaj kompleksową terapię, a badanie przeprowadza się wraz z leczeniem zachowawczym i uważa się za przygotowanie do operacji.

Leczenie chirurgiczne odbywa się zgodnie ze wskazaniami. Lekarze odpychają pacjenta i obraz kliniczny. W przypadku łagodnego przebiegu choroby kamieni żółciowych stosuje się endoskopową papillosphincterotomię.

Ta manipulacja pozwala wyeliminować około 90% kamieni powstających w drogach żółciowych. A jeśli żółtaczka powstała z powodu złośliwych nowotworów, pacjent czeka radykalne leczenie. Najczęściej pacjenci są kierowani na leczenie paliatywne w celu obniżenia cholestazy..

Żółtaczka hemolityczna występuje z powodu rozpadu czerwonych krwinek, powodując niekontrolowane wytwarzanie bilirubiny. Często jest to spowodowane wadliwym działaniem śledziony. Powstały pigment jest wytwarzany w takiej ilości, że wątroba nie radzi sobie z jego przetwarzaniem..

Podczas diagnozowania żółtaczki hemolitycznej wykrywane jest zabarwienie skóry i twardówki w cytrynie, zwiększa się rozmiar śledziony, zmienia się kolor kału i moczu. To jest poważna choroba. Manifestacja pierwszych objawów wymaga natychmiastowej hospitalizacji.

Leczą żółtaczkę lekami, które zmniejszają produkcję przeciwciał i normalizują pracę narządów wewnętrznych. Czasami stosuje się interwencję chirurgiczną. Istotnym czynnikiem terapeutycznym jest tabela leczenia. Dozwolone jeść makaron, płatki zbożowe, warzywa, mleko, owoce i chude mięso.

Ważny! Nie możesz spożywać alkoholu, jeść tłustych i pikantnych potraw w żadnej postaci i stopniu żółtaczki.

Szczególnie warte wspomnienia jest leczenie żółtaczki u dzieci. U noworodków, z powodu adaptacji do nowych warunków życia, żółtaczka fizjologiczna jest często obserwowana w dniach 2-4. W czasach radzieckich lekarze skrupulatnie traktowali tę manifestację, wstrzykiwali kwas askorbinowy i glukozę oraz podnosili liczbę enzymów. Używał różnych leków choleretycznych, które usuwają bilirubinę.

Współcześni lekarze znaleźli bardziej łagodny i skuteczny sposób - fototerapię. Niemowlęta są narażone na promieniowanie lampy LED. Pod jego działaniem bilirubina zamienia się w lumirubinę. Jest to nietoksyczna substancja, która jest szybko wydalana naturalnie. Noworodki z żółtaczką zaleca się częściej na słońcu.

Informacje zwrotne od naszej czytelniczki Svetlana Litvinova

Niedawno przeczytałem artykuł o „Leviron Duo” do leczenia chorób wątroby. Za pomocą tego syropu możesz na zawsze wyleczyć wątrobę w domu..

Nie byłem przyzwyczajony do ufania żadnej informacji, ale postanowiłem sprawdzić i zamówić opakowanie. Zauważyłem zmiany w ciągu tygodnia: ciągłe bóle, ciężkość i mrowienie w wątrobie, które dręczyły mnie wcześniej - ustąpiły, a po 2 tygodniach całkowicie zniknęły. Nastrój poprawił się, znów było pragnienie życia i cieszenia się życiem! Wypróbuj go, a jeśli ktoś jest zainteresowany, to link do artykułu poniżej.

Zaletami tej metody są bezbolesność i skuteczność. Wady obejmują nieodpowiednie wyposażenie szpitali położniczych. Lampy wymagają częstych aktualizacji. Stare lampy nie są odpowiednie, ponieważ nie są w stanie generować fal świetlnych, ale po prostu dają światło. Dlatego lekarze często muszą stosować stare metody leczenia..

Żółtaczka zakaźna i obturacyjna występuje również u dzieci. Ich leczenie jest podobne do leczenia chorób wywołujących tego rodzaju żółtaczkę u dorosłych:

zapalenie wątroby typu A (choroba Botkina) występuje najczęściej u dzieci w wieku od 3 do 10 lat. Wchodzi do ciała dziecka przez krew, ślinę i pokarm. Objawy obejmują wysoką gorączkę, letarg, ból głowy, nudności, biegunkę, gorycz w jamie ustnej, ból w wątrobie. Kał staje się bezbarwny, a mocz znacznie ciemnieje.

Pojawiają się swędzenie i zażółcenie skóry. Ponieważ żółtaczka musi być leczona na stałe, pacjentowi łatwiej jest przestrzegać ścisłej diety i odpoczynku w łóżku. Jest przepisywany hepatoprotektorom (Essentiale, Hepadif, LIV-52), enterosorbentom (Enterosgel) i lekom żółciopędnym (Holaflux, Berberin) w celu zwiększenia odpływu żółci.

jeśli u dziecka rozwinie się wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C, będzie on potrzebował terapii przeciwwirusowej pod nadzorem lekarzy (stosuje się interferon, rybawirynę, cykloferon). Po wyzdrowieniu długo przestrzega diety; wraz z rozwojem żółtaczki obturacyjnej, na przykład z powodu wrodzonych patologii, konieczne będzie leczenie chirurgiczne.

Jeśli wykryje się żółtaczkę, to podczas jej leczenia należy pamiętać, że nie jest to niezależna choroba, ale tylko objaw innych dolegliwości. Dlatego leczenie tego zespołu powinno być ukierunkowane w szczególności na leczenie chorób, które spowodowały żółtaczkę.

Nadal wydaje ci się, że ODNOWIENIE WĄTROBY jest niemożliwe?

Sądząc po tym, że czytasz teraz te słowa, zwycięstwo w walce z chorobami wątroby nie jest jeszcze po twojej stronie...

A czy myślałeś o operacji i stosowaniu toksycznych leków, które się reklamują? Jest to zrozumiałe, ponieważ ignorowanie bólu i ciężkości wątroby może prowadzić do poważnych konsekwencji. Nudności i wymioty, żółtawy lub szarawy odcień skóry, gorycz w ustach, ciemnienie koloru moczu i biegunka... Wszystkie te objawy są ci znane z pierwszej ręki.

Ale czy można leczyć przyczynę, a nie efekt? Przeczytaj historię Alevtiny Tretyakovej o tym, jak nie tylko poradziła sobie z chorobą wątroby, ale także ją przywróciła... Przeczytaj artykuł >>

Ekspert projektu VseProPechen.ru

UWAGA! Informacje zamieszczone na naszej stronie mają charakter informacyjny lub popularny i są przekazywane szerokiej publiczności do dyskusji. Przepisywanie leków powinno być wykonywane wyłącznie przez wykwalifikowanego specjalistę na podstawie wywiadu medycznego i wyników diagnostycznych.

Żółtaczka. Przyczyny, rodzaje i objawy. Leczenie żółtaczki

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Co to jest żółtaczka?

Żółtaczka to zespół charakteryzujący się zwiększonym stężeniem bilirubiny we krwi, co objawia się wizualnie przebarwieniem skóry i błon śluzowych na żółto. Kolor skóry z żółtaczką może różnić się od ciemnopomarańczowego do jasnej cytryny. Żółtaczka nie jest niezależną chorobą, ale jedynie klinicznym przejawem różnych patologii.

Ta patologia jest charakterystyczna nie tylko dla dorosłego pokolenia, ale także dla dzieci. Tak więc żółtaczka noworodków jest dość powszechną patologią noworodków. Według statystyk zajmuje 4 miejsce w strukturze zapadalności niemowląt w pierwszym tygodniu życia. Występuje u 0,7 procent noworodków. Żółtaczka obturacyjna jest również równie rzadką patologią. Występuje u 40 procent pacjentów z kamicą żółciową. U osób ze zmianami nowotworowymi wątroby i dróg żółciowych żółtaczka występuje w 99 procentach przypadków. Żółtaczka miąższowa jest charakterystyczna dla wirusowego uszkodzenia wątroby. Jednak nie następuje to natychmiast, ale tylko na zdekompensowanych etapach, gdy organizm nie jest już w stanie samodzielnie zwalczać choroby.

Przyczyny żółtaczki

Patogeneza żółtaczki

Do syntezy bilirubiny hemoglobina pochodzi ze zniszczonych czerwonych krwinek. Średni czas życia czerwonych krwinek (czerwonych krwinek) wynosi 120 dni. Po tym okresie czerwone krwinki są niszczone, a wcześniej zawarta w nich hemoglobina dostaje się do wątroby i śledziony. Początkowo żelazo bilirubiny ulega utlenieniu, a następnie przekształca się w ferrytynę. Zsyntetyzowany pierścień porfirynowy przekształca się w bilirubinę w kilku reakcjach.

Powstała bilirubina dostaje się do krwioobiegu. Bilirubina jest nierozpuszczalna w wodzie i dlatego wykorzystuje albuminę do transportu. Wraz z przepływem krwi bilirubina jest dostarczana do komórek wątroby - hepatocytów. Początkowo jest wychwytywany przez te komórki, a następnie transportowany do wątroby, gdzie wiąże się z kwasem glukuronowym, a następnie jest wydzielany do naczyń włosowatych żółci. Wyróżnia się dwa rodzaje bilirubiny - wolny (pośredni) i związany (bezpośredni). Przed związaniem z kwasem glukuronowym bilirubina jest nazywana wolną. Po sprzężeniu (związek) z kwasem bilirubina wiąże się lub jest bezpośrednia.

Wydzielanie żółci następuje zgodnie z gradientem ciśnienia (różnica) - wątroba wydziela żółć pod ciśnieniem 300 - 350 milimetrów wody. Ponadto gromadzi się w woreczku żółciowym, który już wydziela żółć, w zależności od potrzeby. Bilirubina dostaje się do jelit i pod wpływem enzymów zamienia się w mezobilinogen i urobilinogen. Z jelita urobilinogen jest wydalany w postaci stercobilinogenu (60–80 mg na dobę). Ten ostatni zabarwia odchody na brązowo. Niewielka część urobilinogenu jest ponownie wchłaniana przez jelita i dostaje się do wątroby z krwią. U zdrowej osoby wątroba całkowicie metabolizuje urobilinę, więc zwykle nie jest wykrywana w moczu. Część sterkobilinogenu dostaje się do ogólnego krwioobiegu i jest wydalana przez nerki (około 4 mg dziennie), nadając moczowi słomkowo-żółty kolor.

Tak więc wymiana bilirubiny w organizmie jest dość złożona i obejmuje kilka etapów. Naruszenie jednego z nich może spowodować żółtaczkę.

Przyczyny żółtaczki to:

  • niedrożność dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego;
  • patologia wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby);
  • przedwczesne niszczenie czerwonych krwinek.
Niedrożność dróg żółciowych
Całkowita lub częściowa niedrożność dróg żółciowych jest jedną z najczęstszych przyczyn żółtaczki. W takim przypadku rozwija się żółtaczka, która nazywa się mechaniczną lub pod wątrobą. Nazwa żółtaczka w tym przypadku odzwierciedla przyczynę choroby. W przypadku żółtaczki obturacyjnej dochodzi do wzrostu stężenia bilirubiny we krwi z powodu niedrożności przewodów. Zablokowanie dróg żółciowych może być wywołane przez różne patologie.

Przyczyny niedrożności dróg żółciowych to:

  • kamienie woreczka żółciowego lub przewody żółciowe;
  • rak trzustki;
  • torbiel zlokalizowana w okolicy głowy trzustki;
  • guzy przewodu żółciowego;
  • zwężenie (zwężenie) dróg żółciowych.
Te i wiele innych patologii może powodować całkowite lub częściowe zablokowanie dróg żółciowych. To z kolei prowadzi do naruszenia odpływu żółci i jej gromadzenia się w przewodach żółciowych. Z czasem ciśnienie w przewodach rośnie, a żółć, próbując znaleźć drogę odpływu, zaczyna przenikać ściany pęcherzyka żółciowego. W rezultacie bilirubina i kwasy żółciowe dostają się do krwioobiegu. Zawartość bilirubiny w osoczu krwi zaczyna przekraczać normę. Skóra i błony śluzowe szybko żółkną.

Ponieważ żółć z powodu niedrożności (upośledzona drożność) nie dostaje się do jelit, stolec pacjenta cierpiącego na żółtaczkę obturacyjną odbarwia. Jednocześnie swobodnie krążąca bilirubina we krwi nadaje jej ciemnobrązowy kolor..

Patologia wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby)
Różne choroby wątroby wywołują rozwój prawdziwej lub tak zwanej żółtaczki miąższowej. Najczęściej żółtaczka miąższowa polega na zakaźnym lub toksycznym uszkodzeniu komórek wątroby (hepatocytów).

Patologie, które mogą wywoływać żółtaczkę miąższową, obejmują:

  • ostre zapalenie wątroby;
  • zaostrzenie przewlekłego zapalenia wątroby;
  • marskość wątroby, w tym pierwotna marskość żółciowa;
  • systematyczne spożywanie alkoholu;
  • zatrucie grzybami;
  • posocznica;
  • mononukleoza;
  • leptospiroza;
  • narażenie na niektóre wirusy, trucizny.
Podstawą tych chorób jest naruszenie metabolizmu, wychwytywania i transportu bilirubiny w hepatocytach, co prowadzi do rozwoju zespołu cytolitycznego i cholestatycznego. Pierwszy zespół odzwierciedla proces niszczenia komórek (cytokomórki, zniszczenia przez lizę), który zachodzi wraz z uwalnianiem bilirubiny. Zespół cholestatyczny charakteryzuje się stagnacją żółci i zmniejszeniem jej wejścia do jelita. Te dwa zespoły określają obraz kliniczny żółtaczki miąższowej. Kolor skóry z tego rodzaju żółtaczką ma czerwonawy odcień („czerwona żółtaczka”). Podobnie jak w przypadku innych rodzajów żółtaczki, twardówka, miękkie podniebienie, a następnie powłoka skóry są najpierw malowane. W wyniku zniszczenia hepatocytów (które już zawierają pigmenty) bilirubina dostaje się do naczyń limfatycznych i krwionośnych. Dostając się do krwioobiegu, bilirubina plami skórę i twardówkę żółtą.

Preparaty prowadzące do rozwoju żółtaczki miąższowej

Timoleptyki (stabilizatory nastroju)


Przedwczesne zniszczenie czerwonych krwinek
Przedwczesne zniszczenie czerwonych krwinek jest przyczyną żółtaczki hemolitycznej lub nadwątrobowej. W tym przypadku występuje wzrost stężenia hemoglobiny we krwi z powodu intensywnego rozpadu czerwonych krwinek, aw rezultacie nadmiernego wytwarzania bilirubiny pośredniej (ponieważ bilirubina pośrednia jest zawarta w czerwonych krwinkach). Zjawisko masowego rozpadu czerwonych krwinek można zaobserwować w patologii śledziony, a mianowicie w pierwotnym i wtórnym hipersplenizmie. Niedokrwistość może również powodować intensywne rozpad czerwonych krwinek..

Z powodu rozpadu czerwonych krwinek powstaje duża ilość pośredniej bilirubiny, której wątroba nie ma czasu na metabolizm. Zatem część bilirubiny, która jest jednak wychwytywana przez hepatocyty, wiąże się z kwasem glukuronowym i część pozostaje niezwiązana. Niezwiązana bilirubina, która nie powinna być normalna, zabarwia błony śluzowe i skórę w jasnym kolorze cytryny.

Żółtaczka hemolityczna może również mieć charakter autoimmunologiczny. Podstawą tej choroby jest masowe niszczenie czerwonych krwinek przez własne komórki organizmu. Przyczyny autoimmunologicznej żółtaczki hemolitycznej, a także innych chorób autoimmunologicznych, są nieznane. Różne choroby genetyczne mogą być również przyczyną żółtaczki..

Patologie genetyczne, którym towarzyszy żółtaczka, obejmują zespół Gilberta. Jest to choroba genetyczna, w której proces metabolizmu bilirubiny (jej wchłanianie i asymilacja) jest zakłócany w hepatocytach. Stosunek mężczyzn i kobiet z tą patologią wynosi od 3 do 4, a średni wiek wystąpienia choroby wynosi 12-25 lat.

Zawartość bilirubiny jest normalna

Zawartość całkowitej bilirubiny we krwi wynosi od 5,1 do 21,5 mikromola na litr. Pośrednia (bezpłatna) bilirubina stanowi od 4 do 16 mikromoli na litr (75 do 85 procent całości), podczas gdy stężenie bezpośrednie (związane) wynosi od 1 do 5 mikromoli na litr (15 do 25 procent całości).

Wzrost stężenia bilirubiny we krwi o ponad 27 - 34 mikromoli na litr nazywa się hiperbilirubinemią. Bilirubina wiąże się z elastycznymi włóknami skóry i spojówki oraz nadaje skórze i błonom śluzowym zabarwienie żółtaczkowe.
W zależności od tego, jak wysoki poziom bilirubiny, kilka stopni nasilenia żółtaczki.

Ciężkość żółtaczki

Ciężkość żółtaczki wynosi:

  • łagodna żółtaczka o stężeniu bilirubiny do 85 mikromoli na litr;
  • umiarkowana żółtaczka ze stężeniem bilirubiny od 86 do 169 mikromoli na litr;
  • ciężka żółtaczka ze wzrostem stężenia bilirubiny o ponad 170 mikromoli na litr.
Jasność barwienia skóry i błon śluzowych (intensywność żółtaczki) zależy od koloru skóry, stężenia bilirubiny i dopływu krwi do tkanki. Początkowo wybarwia się widoczne błony śluzowe, tj. Twardówkę. Dlatego, jeśli podejrzewa się patologię wątroby, lekarz początkowo bada twardówkę pacjenta.

Nieco później łączy się żółtawe zabarwienie skóry. Jeśli opieka medyczna nie zostanie zapewniona na czas, skóra nabierze zielonkawego odcienia. Wynika to ze stopniowego utleniania bilirubiny do biliwerdyny, która ma zielony kolor. Jeśli nawet na tym etapie pacjentowi nie pomoże, skóra i błony śluzowe nabierają koloru czarno-brązowego. Zatem ewolucja skóry z żółtaczką jest następująca. Najpierw żółty, potem zielonkawy, a potem kolor brązu.

Rodzaje żółtaczki

W zależności od przyczyny pochodzenia i patogenezy wyróżnia się trzy główne typy żółtaczki. Każdy gatunek ma swoje własne przyczyny, a także własny obraz kliniczny. Ponadto rozróżnia się prawdziwą żółtaczkę i pseudo-żółtaczkę. Pseudo-żółtaczka jest wynikiem gromadzenia się karotenów w skórze. Może się to zdarzyć przy długotrwałym stosowaniu marchwi, dyni, pomarańczy i innych produktów..

Różnica między pseudo-żółtaczką a prawdziwą żółtaczką polega na tym, że w pierwszym przypadku tylko skóra zmienia kolor na żółty, w drugim zarówno skóra, jak i błony śluzowe.

Rodzaje żółtaczki obejmują:

  • żółtaczka obturacyjna (wątrobowa);
  • żółtaczka hemolityczna (nadwątrobowa);
  • żółtaczka wątrobowa (miąższ).

Żółtaczka obturacyjna

Nazwa żółtaczka odzwierciedla istotę jej patogenezy, a mianowicie obecność czynnika niedrożności. Przyczyną w tym przypadku jest czynnik mechaniczny, a mianowicie częściowa lub całkowita niedrożność dróg żółciowych. Czynnikiem mechanicznym mogą być kamienie, ropnie, guzy, torbiele. Wszystkie te struktury utrudniają przepływ żółci. W wyniku tego żółć zaczyna gromadzić się w drogach żółciowych.

Intensywność akumulacji zależy od stopnia niedrożności. Jeśli kamienie lub torbiel całkowicie zablokują światło przewodu, wówczas dalszy przepływ żółci do jelita ustaje. Żółć gromadzi się w przewodach żółciowych, tworząc w nich zwiększone ciśnienie. Nie znajdując dalszego wyjścia, zaczyna przenikać do krwioobiegu. W rezultacie składniki żółci, mianowicie bilirubina i kwasy żółciowe, dostają się do krwioobiegu. Bilirubina plami skórę i błony śluzowe żółtawym kolorem.

Objawami żółtaczki obturacyjnej są:

  • silne swędzenie;
  • żółtaczkowe zabarwienie skóry i błon śluzowych;
  • utrata masy ciała.
Silne swędzenie
Ponieważ żółtaczka mechaniczna uwalnia dużą ilość kwasów żółciowych (składników żółci) do krwioobiegu, pojawia się silne swędzenie skóry. To znacznie pogarsza jakość życia pacjenta, często powodując nieprzespane noce. Swędząca skóra z żółtaczką obturacyjną z powodu podrażnienia zakończeń nerwowych kwasami żółciowymi.

Barwienie żółtaczki skóry i błon śluzowych
Intensywność żółtaczki zależy od stężenia bilirubiny we krwi. Z reguły przy żółtaczce obturacyjnej wzrost stężenia bilirubiny następuje bardzo szybko. Dlatego barwienie skóry jest zawsze bardzo wyraźne. Żółtaczką obturacyjną jest zielonkawy odcień skóry.

Utrata masy ciała, niedobór witamin
Ze względu na to, że żółć nie dostaje się do światła jelita, nie dochodzi do wchłaniania kwasów tłuszczowych i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Przypomnijmy, że żółć odgrywa kluczową rolę w procesie asymilacji spożywanej żywności. Rozkłada tłuszcze na małe cząsteczki, przyczyniając się do ich wchłaniania. Ponadto ze względu na składniki żółci wchłaniane są witaminy A, D, E i K. Dlatego często przy niedrożności pęcherzyka żółciowego (lub z innego powodu mechanicznego) pacjenci szybko tracą na wadze.

Stopniowo rozwija się niedobór wszystkich rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D, E i K. Niedobór witaminy A prowadzi do rozwoju choroby, takiej jak ślepota nocna. Niedobór witaminy D leży u podstaw rozwoju osteoporozy i bólu kręgosłupa. W przewlekłej cholestazie (przekrwienie żółci) rozwija się osteomalacja, która objawia się zmniejszeniem gęstości kości. Objawy niedoboru witaminy E są bardzo zróżnicowane. Obejmuje objawy takie jak polineuropatia, zwyrodnienie siatkówki, ataksja móżdżkowa. Najbardziej niebezpieczną konsekwencją cholestazy jest niedobór witaminy K, który objawia się zespołem krwotocznym.

Jeśli żółć zastyga przez długi czas, zaczynają się w niej rozwijać procesy zapalne. Proces zapalny w drogach żółciowych nazywa się zapaleniem dróg żółciowych. Oprócz żółtaczki ma również gorączkę z dreszczami i bólem po prawej stronie..

Żółtaczka obturacyjna wyróżnia się nie tylko objawami klinicznymi, ale także objawami laboratoryjnymi. Charakteryzuje się również acholicznym (bezbarwnym) kałem, moczem koloru piwa, wzrostem poziomu wszystkich składników żółci.

Diagnoza żółtaczki obturacyjnej
Z reguły diagnoza żółtaczki obturacyjnej nie jest trudna. Bardzo często przyczyną są kamienie żółciowe lub zapalenie dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych). W tym przypadku obserwuje się triadę Charcota - ból w prawym podżebrzu, temperaturę i żółtaczkę. Ból, na który skarży się pacjent, jest bardzo silny, prawie nie do zniesienia. Pacjent rzuca się, nie może usiąść. Główną metodą diagnostyczną jest najczęściej ultradźwięki (ultradźwięki). Charakterystycznym objawem niedrożności przewodów żółciowych w badaniu ultrasonograficznym jest rozszerzenie przewodów żółciowych (nadciśnienie żółciowe).

Oprócz ultradźwięków często korzystają z endoskopowej cholangiopankreatografii. Ta metoda diagnostyczna jest przeprowadzana za pomocą endoskopu (pustej rurki), który jest wkładany do dwunastnicy. Następnie z endoskopu pobierana jest sonda z przymocowaną na końcu kamerą wideo, która dociera do przewodów żółciowych. Obraz z kanałów jest przesyłany na ekran monitora. W ten sposób uzyskuje się pełniejszy i wyraźniejszy obraz stanu dróg żółciowych..

Zwiększone stężenie bilirubiny, kwasów żółciowych i enzymów wątrobowych przemawia za rozpoznaniem żółtaczki obturacyjnej. Podczas badania bada się gęstą i wyboistą wątrobę, a miejscowy ból obserwuje się w obszarze projekcji pęcherzyka żółciowego.

Żółtaczka hemolityczna

Nazwa tego rodzaju żółtaczki odzwierciedla mechanizm jej powstawania. Podstawą rozwoju żółtaczki jest hemoliza (zniszczenie) czerwonych krwinek, stąd nazwa - żółtaczka hemolityczna.

Żółtaczka hemolityczna charakteryzuje się intensywnym rozpadem czerwonych krwinek i uwalnianiem z nich dużej ilości bilirubiny. Żółtaczka hemolityczna jest również nazywana nadwątrobową. Oznacza to, że przyczyną tej choroby nie jest sama wątroba (jak w postaci wątroby), ani spód (jak w postaci mechanicznej), ale wyższy, to znaczy układ krążenia. Głównym objawem laboratoryjnym w żółtaczce hemolitycznej jest wzrost stężenia bilirubiny pośredniej.
Przyczynami masowego rozpadu czerwonych krwinek może być niedokrwistość, przyjmowanie różnych trucizn i toksyn, które prowadzą do zniszczenia czerwonych krwinek.

Objawami niedokrwistości hemolitycznej są:

  • jasna żółtaczka cytrynowa;
  • powiększenie śledziony;
  • zmiany krwi.
Żółtaczka
Dzięki żółtaczce hemolitycznej skóra wyróżnia się jasnym cytrynowym kolorem. Stopień żółtaczki jest umiarkowany. Przyczyną zabarwienia żółtej skóry jest krążenie we krwi zwiększonej ilości bilirubiny pośredniej. Podobnie jak w przypadku innych rodzajów żółtaczki, błony śluzowe (twardówka i miękkie podniebienie) są najpierw zabarwione, a następnie sama skóra. Żółtaczce hemolitycznej zawsze towarzyszy niedokrwistość, ponieważ rozpadają się czerwone krwinki. Jeśli niedokrwistość jest bardzo wyraźna (stężenie hemoglobiny spada mniej niż 70 gramów na litr), wówczas zażółcenie może być gorsze od bladej skóry. Swędzenie jest umiarkowane lub nieobecne.

Powiększenie śledziony
Splenomegalia to zespół, który charakteryzuje się wzrostem śledziony. Wzrost wielkości śledziony zależy od intensywności hemolizy (zniszczenia czerwonych krwinek). Powiększeniu śledziony często towarzyszy powiększenie wątroby (powiększenie wątroby). Mocz i kał z żółtaczką hemolityczną nabierają intensywnie ciemnego koloru.

Zmiany w obrazie krwi
We krwi z żółtaczką hemolityczną stężenie bilirubiny pośredniej gwałtownie wzrasta, a poziom bezpośredniego (związanego) pozostaje w normalnym zakresie. Ponadto we krwi pojawia się duża liczba młodych i niedojrzałych czerwonych krwinek, które zastępują zniszczone. Zjawisko to nazywa się retikulocytozą (młode postacie czerwonych krwinek nazywane są retikulocytami) i jest charakterystyczne dla wszystkich żółtaczek hemolitycznych. Kolejnym wskaźnikiem żółtaczki hemolitycznej jest podwyższone stężenie żelaza w surowicy. Testy wątrobowe i normalny cholesterol.

Żółtaczka wątroby

Przyczyny żółtaczki wątrobowej (miąższowej) to:

  • zakaźne i toksyczne zapalenie wątroby;
  • wirusowe zapalenie wątroby typu B, C, D;
  • marskość żółciowa;
  • zatrucie narkotykami.
W wyniku niszczącego działania wirusa lub leków (w zależności od przyczyny żółtaczki) komórki wątroby są niszczone. Ze zniszczonych hepatocytów pigmenty żółciowe, w tym bilirubina, dostają się do naczyń limfatycznych i krwionośnych. Większość bilirubiny dostaje się do moczu i zabarwia go na ciemno. Mniej bilirubiny dostaje się do jelit, dlatego kał z żółtaczką miąższową jest zawsze lekki.

Objawy i oznaki żółtaczki wątroby
Obraz kliniczny żółtaczki miąższowej zależy od jej przyczyn. Jeśli zatrucie jest podstawą żółtaczki, pojawią się objawy, takie jak nudności, wymioty i ból brzucha. W takim przypadku żółtaczka ma szafranowy odcień, w wyniku czego skóra pacjenta staje się czerwona. Jeśli przebieg żółtaczki jest opóźniony i nie ma odpowiedniego leczenia, skóra może uzyskać zielonkawy odcień. Żółtaczce miąższowej towarzyszy również swędzenie skóry, jednak jest ona mniej wyraźna niż w żółtaczce obturacyjnej. Poziom wszystkich enzymów wątrobowych we krwi wzrasta - aminotransferaza, aldolaza, fosfataza. Mocz nabiera ciemnego koloru (odcień piwa). W badaniu palpacyjnym wątroba jest powiększona, gęsta i bolesna. Często żółtaczka wątroby może być komplikowana przez zespół krwotoczny.

Diagnoza opiera się na skargach pacjentów, danych laboratoryjnych i obiektywnych. Pacjenci z żółtaczką wątroby skarżą się na ból w prawym podżebrzu, łagodny świąd i objawy dyspeptyczne (nudności, wymioty). Dane laboratoryjne obejmują wzrost poziomu bilirubiny we krwi, enzymów wątrobowych, pojawienie się urobiliny w moczu i stercobiliny w kale. Dane obiektywne obejmują znaki zidentyfikowane przez samego lekarza podczas badania. To kolor skóry (kolor szafranu), powiększona i bolesna wątroba.

Żółtaczka u noworodków

Żółtaczka fizjologiczna noworodków

Ten typ żółtaczki jest najczęstszy i stanowi około 90 procent wszystkich zdiagnozowanych przypadków zabarwienia skóry na żółto u noworodków. Według statystyk około 60 procent dzieci rodzi się z żółtaczką fizjologiczną. W większości przypadków zjawisko to jest diagnozowane u wcześniaków. Barwienie tkanek objawia się od 3 do 5 urodzin i trwa nie dłużej niż 2 do 3 tygodni.

Przyczyny
Przyczyną żółtaczkowego barwienia tkanek u noworodków jest niedojrzałość układów odpowiedzialnych za wymianę i wydalanie bilirubiny (substancji, która pojawia się z powodu rozpadu czerwonych krwinek). W ludzkim ciele bilirubina jest przetwarzana przez wątrobę i naturalnie wydalana. W czasie rozwoju płodu ciało matki „pomaga” w przetwarzaniu bilirubiny płodu. Po urodzeniu ciało dziecka nie radzi sobie samo z „neutralizacją” całej objętości pigmentu żółciowego. Ponadto po urodzeniu poziom bilirubiny we krwi znacznie wzrasta. Dzieje się tak, ponieważ podczas rozwoju płodu płód potrzebuje więcej czerwonych krwinek, a po urodzeniu ich zapotrzebowanie maleje. Czerwone krwinki zaczynają się rozkładać, tworząc bilirubinę. Zwiększona ilość bilirubiny w połączeniu z niedojrzałością wątroby dzieci prowadzi do tego, że pigment zaczyna gromadzić się w ciele noworodka. Istnieje wiele czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia fizjologicznej żółtaczki u noworodka.

Okoliczności, które przyczyniają się do rozwoju żółtaczki fizjologicznej to:

  • niezrównoważona dieta przyszłej matki;
  • używanie tytoniu i inne złe nawyki kobiet;
  • obecność cukrzycy u kobiety w ciąży;
  • niedobór jodu podczas ciąży;
  • stosowanie niektórych leków;
  • ogólna zła kondycja fizyczna kobiet.
Wszystkie te punkty negatywnie wpływają na rozwój płodu, w wyniku czego dziecko rodzi się z nieformowanym układem enzymatycznym, a jego ciało nie może poradzić sobie z odstawieniem bilirubiny.

Objawy
Jedynym objawem żółtaczki fizjologicznej jest żółtawy odcień skóry. Zachowanie dziecka w tym przypadku jest normalne - jest aktywny, nie niegrzeczny, dobrze je. Czasami przy wyraźnym zabarwieniu skóry dziecko może być zbyt senne, jeść wolno. Poziom hemoglobiny podczas wykonywania testów jest normalny, kał i mocz mają naturalny kolor.

Leczenie
Żółtaczka fizjologiczna nie wymaga pomocy medycznej. W niektórych przypadkach noworodkowi przepisuje się dożylnie glukozę. Najbardziej skutecznym sposobem leczenia tego stanu jest karmienie piersią. Mleko matki jest szczególnie skuteczne w pierwszych dniach po urodzeniu, ponieważ ma łagodny efekt przeczyszczający, w wyniku czego pigment żółciowy jest wydalany szybciej z kałem.

Zalecane są również częste spacery na zewnątrz pod słońcem, ponieważ promienie słoneczne zamieniają bilirubinę w nietoksyczny związek, który jest usuwany z organizmu w ciągu 12 godzin.

Maksymalny okres żółtaczki fizjologicznej wynosi 3 tygodnie. W tym okresie należy monitorować, czy zażółcenie staje się bardziej wyraźne. Jeśli cień stanie się bardziej intensywny, należy skonsultować się z lekarzem. Konieczne jest również skorzystanie z opieki medycznej, jeśli po 21 dniach od urodzenia skóra dziecka nie uzyska naturalnego odcienia.

Efekty
Żółtaczka fizjologiczna nie stanowi żadnego zagrożenia dla dalszego wzrostu i rozwoju noworodka.

Żółtaczka patologiczna noworodka

Żółtaczka patologiczna nie występuje tak często jak poprzednia postać, ale różni się dłuższym i bardziej surowym przebiegiem. W przeciwieństwie do fizjologii, ta forma żółtaczki pojawia się pierwszego dnia po urodzeniu i może trwać bez końca.

Objawy
Niezależnie od przyczyny, która spowodowała żółtaczkę patologiczną, istnieje wiele typowych objawów tego stanu.

Typowymi objawami żółtaczki patologicznej są:

  • w przypadku patologicznej postaci żółtaczki zabarwienie skóry jest bardziej intensywne;
  • żółtawy odcień można zaobserwować na widocznych błonach śluzowych (na przykład w jamie ustnej) i twardówce oka;
  • oprócz zażółcenia na skórze mogą występować krwotoki punktowe i siniaki;
  • charakterystyczną cechą żółtaczki patologicznej jest jej przebieg podobny do fali (kolor skóry może zacząć odzyskiwać, a następnie ponownie nabrać żółtawego odcienia);
  • zachowanie dziecka jest zahamowane i ospałe; odmawia jedzenia lub niechętnie je;
  • zwiększone napięcie mięśniowe, monotonny płacz może być obecny;
  • mocz często ciemnieje, a odchody stają się przebarwione;
  • wraz z postępem patologicznej żółtaczki mogą wystąpić takie objawy, jak drgawki, spowolnienie rytmu serca i silny przeszywający płacz;
  • w przypadku zaostrzonych przypadków noworodek może wpaść w osłupienie lub śpiączkę.
Oprócz ogólnych objawów istnieją pewne szczególne oznaki żółtaczki patologicznej, których charakter określa przyczynę, która spowodowała ten stan.

Przyczyny
Obecnie istnieje ponad 50 czynników, które mogą powodować patologiczną żółtaczkę.

Najczęstsze przyczyny żółtaczki patologicznej to:

  • Nieprawidłowa struktura czerwonych krwinek. Jest to wrodzona choroba, w której zażółceniu skóry towarzyszy wzrost wątroby i śledziony. Następnie u dziecka rozwija się niedokrwistość.
  • Niezgodność czynnika Rh, grupy krwi lub innych wskaźników krwi matki i płodu. Powoduje zwiększony rozpad czerwonych krwinek, w wyniku czego rozwija się patologiczna żółtaczka, w której skóra uzyskuje wyraźny żółty odcień.
  • Kefalogematoma (nagromadzenie krwi pod okostną kości czaszki). Krwiak powstaje z powodu urazów, które dziecko może otrzymać podczas przejścia przez kanał rodny lub z powodu niewłaściwej pozycji w macicy. Kiedy krwiak jest resorbowany, produkty rozpadu hemoglobiny dostają się do krwi, w wyniku czego skóra nabiera charakterystycznego odcienia.
  • Zespół Gilberta. W przypadku tej choroby proces usuwania bilirubiny z organizmu jest zaburzony z powodu nieprawidłowej struktury hepatocytów (komórek wątroby). Często taka żółtaczka patologiczna jest diagnozowana jako fizjologiczna.
  • Zespół Kriglera-Nayyara. Poważna dziedziczna choroba, na którą wpływa układ nerwowy dziecka. Żółtaczka objawia się w pierwszych godzinach po urodzeniu.
  • Zespół Dabin-Johnsona. Wrodzona patologia, która charakteryzuje się naruszeniem procesu usuwania bilirubiny z wątroby. Barwienie skóry łagodnym lub umiarkowanym, wątroba może być nieznacznie powiększona.
  • Cechy składu mleka matki. W niektórych przypadkach występuje podwyższone stężenie kwasów tłuszczowych i innych substancji w mleku matki, które zakłócają proces wydalania bilirubiny u noworodka. W przeciwieństwie do innych form patologicznej żółtaczki w tym przypadku, zabarwienie skóry występuje w dniu 3 i trwa od 1 do 2 miesięcy. Przy tłumaczeniu na sztuczne karmienie objawy żółtaczki są znacznie zmniejszone.
  • Niedobór hormonów u noworodka. Przy niewystarczającej funkcji tarczycy u dziecka dojrzewanie enzymów odpowiedzialnych za prawidłowy metabolizm bilirubiny jest zablokowane. Żółty odcień skóry utrzymuje się przez długi czas, w niektórych przypadkach do 20 tygodni. Żółtaczce patologicznej towarzyszy sucha skóra, obrzęk, letarg. Ponadto patologia ta charakteryzuje się wzrostem brzucha, zaburzeniami trawienia (zaparcie lub biegunka), niską temperaturą ciała, niskim szorstkim głosem.
  • Uszkodzenia wątroby o charakterze wirusowym lub bakteryjnym. Żółknięcie może wystąpić zarówno bezpośrednio po urodzeniu, jak i po kilku tygodniach. Oprócz głównych objawów odnotowuje się takie objawy, jak wzdęcia, wymioty, powiększenie i zaciśnięcie wątroby.
  • Anomalna struktura dróg żółciowych. Przy tej patologii światło dróg żółciowych zwęża się lub jest całkowicie zablokowane. Z tego powodu odpływ żółci zostaje zakłócony, a bilirubina dostaje się do krwioobiegu. Początkowo żółta skóra stopniowo zyskuje zielonkawy odcień. W tym samym czasie wątroba znacznie się powiększa, na brzuchu pojawiają się rozszerzone żyły.
Efekty

W przypadku braku terminowego i prawidłowo przepisanego leczenia żółtaczka patologiczna może prowadzić do różnych poważnych powikłań. Konsekwencje tego stanu mogą wystąpić zarówno wkrótce, jak iw wieku dorosłym.

Możliwe konsekwencje żółtaczki patologicznej to:

  • Toksyczne zatrucie Przy nadmiarze bilirubiny substancja ta zaczyna gromadzić się w tkance tłuszczowej i innych strukturach ciała, co może prowadzić do zatrucia..
  • Albumina Wysoki poziom bilirubiny prowadzi do zmniejszenia ilości białka albuminy we krwi. Towarzyszy temu ciężki obrzęk, biegunka..
  • Encefalopatia bilirubinowa. Uszkodzenie mózgu, które rozwija się w wyniku ekspozycji na bilirubinę. Towarzyszą mu drgawki, upośledzenie słuchu, porażenie i może prowadzić do naruszenia rozwoju psychicznego i fizycznego dziecka.

Zapobieganie żółtaczce u noworodków

Zapobieganie żółtaczce u noworodka, niezależnie od jego rodzaju, powinno rozpocząć się nawet podczas planowania ciąży. Szczególnie istotne jest przestrzeganie środków ostrożności dla kobiet z wysokim ryzykiem urodzenia dziecka z tą patologią..

Czynniki zwiększające ryzyko urodzenia dziecka z żółtaczką to:

  • wiek kobiety jest mniejszy niż 18 lat lub starszy niż 40 lat;
  • historia aborcji i / lub poronienia;
  • wcześniej przełożone przedwczesne porody;
  • palenie i inne złe nawyki w czasie ciąży;
  • cukrzyca u kobiety w ciąży;
  • infekcje wewnątrzmaciczne;
  • ujemny czynnik rezus krwi;
  • żółtaczka u wcześniej urodzonych dzieci.
Kobiety obarczone wysokim ryzykiem powinny być odwiedzane przez lekarza od momentu planowania i przez cały okres ciąży. Przy ujemnym czynniku Rh zalecane są specjalne preparaty do wiązania przeciwciał Rh. Podczas ciąży kobieta powinna przestrzegać zbilansowanej diety, ograniczać wpływ stresujących i innych czynników, które mogą mieć niekorzystny wpływ na rozwój płodu.

Objawy żółtaczki

Głównym objawem żółtaczki jest zabarwienie skóry i błon śluzowych w różnych odcieniach żółtego. Odcień zależy od początkowego koloru skóry pacjenta i rodzaju żółtaczki. W przypadku żółtaczki wątroba skóra pacjenta zmienia kolor na żółto-czerwony (szafranowy), z mechanicznym - zielonkawym i hemolitycznym - cytrynowym.
Oprócz głównych objawów żółtaczki charakterystyczne są również objawy choroby, która powoduje żółtaczkę.

Objawami żółtaczki są:

  • przebarwienie moczu i kału;
  • przebarwienia skóry;
  • swędząca skóra;
  • zmiany w obrazie krwi.

Mocz i kał z żółtaczką

Zmiana koloru moczu z żółtaczką jest jednym z pierwszych objawów choroby. W tym samym czasie zmienia się kolor kału.